FANZIN ITA

Ζηλότυπον

2012-02-03T23:14:00.004+02:00

'Αφρονη άφθαρτη άφθονη

κι ανθρώπινη η σκακιστική του φθόνου

και η κακιστική του ζηλόφθονου

Μα όλα του ανθρώπου ανθρώπινα δεν είναι;

Μ' άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε και ν' αγαπάμε

με αίσθημα παραίτησης και χρησικτησίας

να βυθίζουμε τα όρη ανυψώνοντας το Εγώ σημαία

και ν' αντιστρέφουμε τους όρους

ώσπου στο μίσος να καθρεφτίζεται η αγάπη

απατηλή άπατη απάτη

νήσος σε περιβάλλον νοσηρό

γόνος άγονος κτήσεων και κατακτήσεων

θέατρο σκιών, ανταγωνισμών και πολέμων

κυνηγημένοι κυνηγοί ασώματων σωμάτων

ηττημένοι νικητές φροϋδικών συμπληγάδων

συμφερόντων συρφετός συφοριασμένος

νυμφομανείς ζηλωτές της παράδοσης

εξαρτημένοι χρήστες χρηστών ηθών

ιερόδουλες και πατριάρχες, είλωτες ρολίστες

με ζήλο υπερβάλλοντα και ζήλια

σ' εγκλήματα πάθους και κατάχρησης εξουσίας

Άτακτες τεχνικές επιβεβαίωσης

και περίτεχνες τακτικές κυριαρχίας

παιχνίδια υποταγής και δηλητηριασμένα βέλη

των δέκα εντολών, επτά θανάσιμων αμαρτημάτων

και εξακοσίων εξήντα έξι ηθικών φραγμών

απαγορευμένοι καρποί και λέξεις

πραγμοποίηση αιδοιοποίηση φαλλοκρατία

αυτοπραγμάτωση άνευ ουσίας συνουσία

δι' εαυτόν από κοινού αλλά χωρίς τον άλλον

δεν βλέπω βέλτιστο λοιμό λοιπόν γι' αυτό κι επιμένω

μη χείρον χείριστον και εάν

ο έρωτας δεν είναι ελευθερία

τότε μόνο αρρώστια μπορεί να είναι

Ανθρώπινο συναίσθημα η ζήλια

και απάνθρωπη σαν ιδιοκτησία πανδημία

(F)ACTA:

2012-01-29T22:00:00.005+02:00

το μήνυμα στο μπουκάλι αφηγείται:

νότες, χρώματα, εικόνες, λέξεις
από τα έγκατα της μοναξιάς στα πέλαγα του κόσμου
μηνύματα σε μπουκάλι αγνώστου παραλήπτη
για την έσχατη ανάγκη της δημιουργίας και της επαφής,
της γνώσης, της ανταλλαγής και των συναισθημάτων
εδώ μιλάμε, μα οι έμποροι κι οι αστυνόμοι θα έρθουν
να μας βρουν και θ' ανακρίνουν, θα ρωτούν για τη μποτίλια:
"όχι κύριε, τι κι αν είσαι ναυαγός, ότι κι αν είσαι δηλαδή
το νόμο δεν τον ενδιαφέρει, ούτε το μήνυμα τον αφορά,
πλήρωσες δικαιώματα και φπα για το μπουκάλι;"

Σε τούτο το ντουνιά πνευματική ιδιοκτησία
διεκδικούν οι φελλοί και τα μπουκάλια
και τα πνευματικά δικαιώματα
δώρα άδωρα και άτοπος κρανίου τόπος

[ 27/3/10 ]

Y.Γ: Η Ελλάδα υπέγραψε την αμφιλεγόμενη συνθήκη ACTA για την πνευματική ιδιοκτησία

[ Χαοτικά ]

2012-01-25T09:17:00.002+02:00

Μη φυλάγεσαι από την αταξία

είναι ευφυής

Η τάξη είναι αγκύλωση Φυλάξου

Η τάξη στο ανατομείο

Ψάξε μέσα της για νεοπλάσματα

για άτυπα κύτταρα αριθμού

για συμφύσεις χωροχρόνου

Το Χάος σηματοδοτεί δε λέει

... ... ...

Τα νετρίνια δεν έχουν τίποτα που να μετριέται
το μόνο που μπορούν είναι που καταδιώκουν τ' όνομά τους
οι πλανήτες να ψήνουνται στο ερυσίπελας
το ανθηρό εκτόπλασμα του εγώ
να πέφτει σε πληθυντικούς εγείς εγών
κι ο λαμπαδίας βήμα χήνας στο λιθόστρωτο

Ώ άγρια νοημοσύνη του Χάους
τα όρια τα όρια
το άνευ

...

[ Έκτωρ Κακναβάτος ]

[ Αντίστροφη Μέτρηση ]

2012-01-21T12:35:00.004+02:00

...μονομιάς,

χωρίς ερωτηματικά και απόκριση,

σαν πέταλα μαργαρίτας,

μάδησα τα βέλη του χάους!

[ αν υπήρξαν ποτέ θεοί δεν θα ΄καναν το ίδιο; ]

...χωρίς αρχή
και τέλος,

έτσι όπως σαν φίδι κουλουριάζεται κανείς

γύρω από την καρδιά του,

άψογη συμμετρία της σύγχυσης,

κύκλος τέλειος, σπασμοί της μήτρας

Και από το επίκεντρο του σεισμού του

αιμάτινα εκτοξεύονται ακτινωτά

οκτώ αόρατα βέλη

στοχεύοντας όλες τις διευθύνσεις και τις δυνατότητες

όλα τα φεγγάρια και τους ήλιους

...και την εκρηκτική

στιγμή εκμηδενισμού

ένας θνητός θεός, ένας διάττοντας αστέρας

γεννιέται και πεθαίνει τρισευτυχισμένος:

έχει όλες τις κατευθύνσεις εξέλιξης στα χέρια του

και με καμιά δεν μένει...

...Παρθενογένεση

και αυτοκαταστροφή:

ένας προδότης ήλιος σε μια ερωτευμένη νύχτα

γ υ ν α ί κ α :

2012-01-17T18:45:00.004+02:00

Στον καθρέφτη του χρόνου αγνώριστα τα πρόσωπά μας
οι αιώνες σβήσαν με τη σκόνη τους τα ονόματά μας
κραυγές αγωνίας και πόνου παγώσαν στη σιωπή
το μισό του ουρανού χωρίς ταυτότητα, χωρίς φωνή.

Σαν αναπαραγωγικές μηχανές γεννοβολάμε τα παιδιά μας
σε ρόλους μάνας, αδερφής, πόρνης, Παναγίας, Μαγδαληνής
ζούμε χωρίς να ορίζουμε τα ίδια τα κορμιά μας
κάτω απ' την πίεση μιας σάπιας ηθικής,

Εύα, πλευρό του Αδάμ, υπεύθυνη για την πτώση της ανθρωπότητας
Το σώμα σου είναι το πεπρωμένο σου στην τάξη της πατριαρχίας
Η θρησκεία δίκασε τον έρωτά σου σα δύναμη σατανική
Η επιστήμη σε στιγμάτισε, υστερική και ανισόρροπη

Σαν αναπαραγωγικές μηχανές γεννοβολάμε τα παιδιά μας
σε ρόλους μάνας, αδερφής, πόρνης, Παναγίας, Μαγδαληνής
ζούμε χωρίς να ορίζουμε τα ίδια τα κορμιά μας
κάτω απ' την πίεση μιας σάπιας ηθικής,

Διαιωνίζουμε το σύστημα...

Γυναίκα, κομματιασμένη εικόνα
Άνθρωπος, ψάχνω το αληθινό σου πρόσωπο
μα δε σε βρίσκω πουθενά
Άνεργη, πόρνη, καθημερινή γυναίκα.

Παντού τριγύρω σπίτι, χείλη, χέρια, πόδια
Φανταχτερά προϊόντα που πρέπει να αγαπήσεις
Ζωή ονειρεμένη σαν στις διαφημίσεις
μόνο που τα προϊόντα δεν ξέρουν να αγαπούν

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕ ΧΩΡΑΕΙ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΑΣ
Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΔΕ ΖΗΤΑΕΙ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΣΑΣ
ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΣΑΣ
ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣ

ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΝΟΜΟΥΣ
ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΝΑ ΣΕΒΕΣΤΕ ΙΣΟΤΙΜΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΔΑΚΡΥΑ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ
ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ...

Παγιδευμένη στον ιστό της ματαιότητας
στο μύθο της αιώνιας θηλυκότητας
σ' ένα ξένο σώμα που πασχίζεις να αλλάξεις
τ' ανδρικό τοπίο σε δοχείο ηδονής

Αντικείμενο φύσης μαζί και φαντασίωση
υπηρέτρια παιδιών και συζύγων.
Σ' ένα κόσμο που σου δίνει διαταγές
και σε πνίγει σε αμέτρητες σιωπές.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕ ΧΩΡΑΕΙ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΑΣ
Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΔΕ ΖΗΤΑΕΙ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΣΑΣ
ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΣΑΣ
ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣ

ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΝΟΜΟΥΣ
ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΝΑ ΣΕΒΕΣΤΕ ΙΣΟΤΙΜΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΔΑΚΡΥΑ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ
ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ...

Ολοκληρώνεσαι σαν είσαι μέρος.

2012-01-16T12:49:00.005+02:00

Το αληθινό ταξίδι είναι η επιστροφή:

...είχαν κάνει λάθος αρνούμενοι την ιστορία τους, αρνούμενοι την δυνατότητα επιστροφής. Ο εξερευνητής που δεν επιστρέφει ή δεν στέλνει πίσω τα σκάφη του να διαδώσουν τον θρύλο του, δεν είναι εξερευνητής, είναι τυχοδιώκτης, και οι γιοι του γεννιούνται στην εξορία...

Ursula Le Guin

-απο τον Αναρχικο των δυο Κοσμων

Χωρίς στολές και κράνη

2012-01-09T20:02:00.002+02:00

ανυπότακτοι αδέρφια μας

κολομβιάνοι!

CONTRA EL RECLUTAMIENTO FORZADO:

¡INSUMISIÓN!

Ενάντια στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία:

ΑΝΥΠΟΤΑΞΙΑ!

«Η εκπαίδευση του στρατιωτικού προσωπικού,

από τους στρατιώτες έως τα υψηλόβαθμα στελέχη, τους μετατρέπει

αναγκαστικά σε εχθρούς του λαού και της κοινωνίας»

Μιχαήλ Μπακούνιν

Για άλλη μια φορά, την Τρίτη, 13 Δεκέμβρη 2011, το κολομβιανό κράτος, επικεφαλής των κατασταλτικών στρατιωτικών του δυνάμεων, κάλεσε χιλιάδες νέους να πιαστούν στα νύχια του προκειμένου να εκπληρωθούν οι απαιτήσεις της «δημοκρατίας». Βασανιστικές ουρές, δάκρυα απαρηγόρητων πατεράδων και μανάδων, διαφθορά όπως μονάχα το κράτος ξέρει πώς να παράγει κι ένας δολοφονικός μηχανισμός που θρέφει τον εαυτό του είναι τα μόνα πράγματα που μπορούμε να σκεφτούμε αυτή την καινούργια μέρα.

Για μας, τους ελευθεριακούς, η στρατιωτική θητεία –υποχρεωτική ή μη– πρέπει ν’ αφανιστεί, όπως και κάθε άλλος ιεραρχικός και/ή μόνιμος πολιτικός-στρατιωτικός μηχανισμός. Γιατί δεν μπορούμε να έχουμε δύο μέτρα και σταθμά: η επανάσταση που θέλουμε (η κοινωνική) θα πρέπει να παλέψει κατά του Κεφαλαίου για τη λευτεριά, την ισότητα και τη δικαιοσύνη, επομένως δεν μπορεί να γίνει ένας αγώνας που αρνείται την κοινωνική ελευθερία του ατόμου, ούτε κι ιεραρχικός, πόσω μάλλον ένας αγώνας που θυσιάζει τα μέσα για τους σκοπούς. Σε αυτό το πνεύμα, αρνούμαστε να υποβάλουμε τους εαυτούς μας στο κράτος της δεξιάς, αλλά και στην αριστερή αντιπολίτευση, της οποίας μοναδικός σκοπός είναι η αρπαγή της εξουσίας.

Ακολουθώντας αυτό το σκεπτικό, θα πρέπει ν’ αντιλαμβανόμαστε τη στρατοκρατία ως φυσική βίαιη έκφραση του καπιταλισμού και του κράτους, το εργαλείο μέσω του οποίου καταστέλλονται οι κοινωνικοί αγώνες του λαού. Θα πρέπει επίσης να καταλάβουμε ότι ο μιλιταρισμός νομιμοποιείται και ηθικοποιείται από την ίδια κυβέρνηση που κάνει την καταπίεση την οποία ασκεί να φαίνεται στα μάτια του κόσμου ως έννοια που υπερβαίνει καθετί φυσικό (όπλα, φαντάρους, στρατιωτικές υποδομές κ.ο.κ.) και μετατρέπεται σε βίαιες δεξιότητες και διακρίσεις που προκαλούνται από την αστική τάξη (όπως σπισισμός, σεξισμός, ρατσισμός κ.λπ.), οι οποίες με τη σειρά τους χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν την ύπαρξη της κρατικής «επιβολής του νόμου», ολοκληρώνοντας έτσι τον αυτοκαταστροφικό κύκλο του καπιταλισμού.

Με τον τρόπο αυτόν, το κράτος βάζει τα όπλα του στα χέρια του λαού (ιδίως της νεολαίας) για να καταστείλει τον ίδιο το λαό και τους αγώνες. Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση επιδιώκει να συμπληρώσει τις τάξεις του στρατού με άνεργους νέους, χωρίς σπουδές, από λαϊκά στρώματα κι ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού. Για το λόγο αυτόν, ο αντιμιλιταριστικός αγώνας πρέπει επίσης να είναι ο αγώνας των από τα κάτω εναντίον των από πάνω κι ισχυρών.

Πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα για την πλήρη κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, αλλά με όραμα πάντοτε στραμμένο στον αφανισμό του στρατού, της αστυνομίας και του κράτους. Η αντίρρηση συνείδησης, ως αντιμιλιταριστικό μέσο, πρέπει να παραμείνει διαδεδομένη και να υποστηρίζεται από τον αναρχισμό, τονίζοντας πως είναι μία από τις πολλές δηλώσεις της ανυποταξίας προς οποιαδήποτε κυβέρνηση, μία από τις πολυάριθμες εκφράσεις του κοινωνικού αγώνα όπου βρισκόμαστε.

Τέλος, καλούμε σε ενεργό –κι όχι παθητικό– αντιμιλιταρισμό, που να ’ναι ελευθεριακός και, πάνω απ’ όλα, να συνδέεται με το λαϊκό αγώνα, την ταξική πάλη, τον αγώνα για πλήρη κι αναπόσπαστη ελευθερία.

Colectivo Libertario Thrash Iria (Κολομβία)

μτφ: contra info

[ Πικρή Γενιά, #8 ]

2012-01-07T18:51:00.002+02:00

Οι παρανοϊκοί μάς έστεψαν εγκληματίες

Και οι ορδές παραδομένες μας κλωτσάνε

Συμπιεσμένες στη δουλειά

Μ' έναν αφέντη αρχηγό και τιμωρό και πάντα ίδιο

Κάτω απ' τις μασχάλες τους κρατάνε τις ποινές

στους δείχτες τους πλεγμένες αιτιάσεις

Για εμάς, για τους τρόπους μας

την επιβίωση και τη ζωή μας

Έχουν υφαντά κουστούμια οίκων ακριβών

παχιές γραβάτες σα θηλιές λαών

δύσοσμη σάρκα απ' τους ανθρώπους, που έστειλαν στον τάφο

Δακτυλίδια παραφορτωμένοι

του κύρους,

ενδείξεις ανίατης σοφίας

Σίγουροι και με κρυφή ελπίδα για το δικό μας λάθος

και για το πόσο απαραίτητοι μας είναι

Παντού μας γυρεύουν για να μας εξετάσουν

Ειδήμονες τα όργανα να βγάλουν

τα παραστήματα μας να μετρήσουν

κι από μας να φυλάξουν

Καραδοκούν

πληγές να μας ανοίξουν για να 'χουν κάτι να γιατρεύουν

καλά να μας θρέψουν για να 'χουν κάτι να τους θρέψει

να μας οχυρώσουν για να 'χουν δραπέτες στο κυνήγι

να μας μπερδέψουν για να δώσουν λύσεις

Αυτοί οι παρανοϊκοί που ορέγονται τη νιότη μας

τις ιαχές των ηδονών

και των ξανθών μας ήλιων

Πάρτε τα κιτάπια τους, τα νομοθετήματά τους

κι όλη τη γέννα του άδικού τους!

Κοπανίστε τους!

Ώσπου να σπάσουν τα κάγκελα

κι όρθιο ούτε ένα έδρανο,

ούτε μια διαταγή,

ούτε μια συμβουλή τους να μη μείνει!

Δική μας η ζωή!

Δικό μας το κεφάλι

κι αν θέλουμε το τρώμε!

[ Νικολέττα Κατσαρή ]

2012 Σκαλιά

2012-01-03T09:35:00.001+02:00

[ Long Way to the Sun ]

2012 Αρνήσεις

2012-01-01T14:35:00.001+02:00

[ wallpaper calendar ]

Σκατάλαντα: έτσι, για γούρι!

2011-12-31T00:23:00.001+02:00

[ el caganer* ]

Σε κάθε φάτνη πρέπει να υπάρχει ένας νεογέννητος Χριστούλης, ο Ιωσήφ, η Μαρία, μια αγελάδα, μια φοράδα και από πάνω τους να κρέμεται ένα αγγελάκι, αλλά πάνω από όλα, πάνω από όλα πρέπει να υπάρχει ένας ...χέστης!

Πρέπει να υπάρχουν τριγύρω της δεντράκια και ένα χωριουδάκι, ένα ποταμάκι, βοσκοπούλες και βοσκόπουλα γύρω από μια φωτίτσα, αλλά πάνω απ' όλα, πάνω από όλα πρέπει να υπάρχει ένας ...χέστης!

Σε μια φάτνη πρέπει να υπάρχουν τρεις κοτούλες, ένας σιδεράς, τρεις αδέσποτες κατσίκες, μια γριούλα καστανού και ένας διαβολάκος, αλλά πάνω από όλα, πάνω από όλα πρέπει να υπάρχει ένας ...χέστης!

Πάρτε χαρτόνι και κόψτε έναν τεράστιο ουρανό, προσθέστε και αστεράκια και αν δεν έχετε φωτάκια βάλτε αυτοκόλλητα φωσφορικά αστέρια, αλλά πάνω από όλα, πάνω από όλα πρέπει να υπάρχει ένας ...χέστης!

Πρέπει επίσης να υπάρχουν οι τρεις μάγοι, καβάλα στις καμήλες τους και να φέρουνε τα δώρα, κι έτσι θα περάσουμε όμορφα, αλλά πάνω από όλα πάνω από όλα πρέπει να υπάρχει ένας ...χέστης!

Πρέπει να υπάρχει ένα σκαμνάκι για να κάτσει ο Ιωσήφ, αλλά αν δεν υπάρχει θα κάτσει όρθιος, αλλά μην ξεχνάτε, μην ξεχνάτε ποτέ σε κάθε φάτνη πρέπει πάντα να υπάρχει ένας ...χέστης!

*El caganer στα καταλανικά είναι “ο χέστης” με την κυριολεκτική και ουδέτερη του σημασία, όχι ο δειλός ή φοβητσιάρης αλλά, αυτός που απλώς χέζει. Στην αρχέτυπη φιγούρα του ο caganer, που κοσμεί περήφανα κάθε καταλανική φάτνη, αποτυπώνεται ως γραφικός βοσκός. Στη χριστουγεννιάτικη όμως αγορά σήμερα, ανάμεσα στα διάφορα γιορτινά στολίδια, μπορεί κανείς να βρει πιο σύγχρονες και αναγνωρίσιμες μορφές του: από πολιτικούς, ποδοσφαιριστές και αστέρες του θεάματος μέχρι τον πάπα και τον χίτλερ με κατεβασμένα τα βρακιά να κάνουν τα κακά τους! [κλικ!] Ωστόσο η χριστουγεννιάτικη σκατολογία (που έχει τις ρίζες της σε παγανιστικές και βουκολικές παραδόσεις και χρονολογείται από τον 8ο μ.Χ αιώνα) δεν εξαντλείται στα κουκλάκια του χέστη. Επεκτείνεται ακόμα και μέχρι τη ζαχαροπλαστική όπου παραδοσιακά γλυκά σε σχήμα κουράδας συντροφεύουν το γιορτινό τραπέζι και κούκλες που χέζουν καραμέλες και ζαχαρωτά χαρίζονται αυτές τις μέρες στα παιδάκια! Μα τον Τουτάτη, είναι τρελοί αυτοί οι καταλανοί! Μπερδεύουν την εσχατολογία με τη ...σκατολογία και άθελα τους σκανδαλίζουν την επίσημη εκκλησία και τον κυρίαρχο καθωσπρεπισμό! Ή μήπως όχι και τόσο “άθελα” αφού από τον μεσαίωνα ακόμα αρέσκονται στο να προκαλούν την κεντρική εξουσία που συμβολίζει γι' αυτούς η Μαδρίτη..? Σε επόμενη ανάρτηση θ' ασχοληθώ εκτενέστερα με την σκατοφιλία των καταλανών -και όχι μόνο! Αν το καλοσκεφτούμε δεν υπάρχει τίποτα το σιχαμερό στα έθιμα τους: και το χέσιμο μια καθημερινή ανάγκη είναι και μάλιστα όλοι, ασυνείδητα έστω, κλεφτοκοιτάμε τα κακά μας πριν τραβήξουμε το καζανάκι! Προς το παρόν ας απολαύσουμε ξανά αυτά τα αιρετικά κάλαντα “επιφανών -όχι και τόσο underground δηλ.- καλλιτεχνών” και με κατάνυξη ας ευχηθούμε: σκατά στο νέο έτος!

Μπαίνει κανείς στη φυλακή για μιαν αιτία πάντα

2011-12-29T11:58:00.004+02:00

μα μπαίνει και καμιά φορά δίχως να ξέρει γιάντα

"Μία ενημέρωση σχετικά με την υπόθεσή μου

και την εξέλιξή της από τα μέσα. Μία προβολή των κριτηρίων τους,

ως δικαιολογία για την συνέχιση της φυλάκισής μου"

Το γράμμα του Χρήστου Κολεντίνη

από την Α’ Πτέρυγα Φυλακών Κορυδαλλού

[ ρεβεγιόν ]

2011-12-26T16:50:00.002+02:00

Αν με επισκεπτόσουν, λέει, έτσι ξαφνικά

θα σου άνοιγα την πόρτα δίχως δισταγμό

και μαζί μ' αυτήν την αγκαλιά μου

Ίσως μόνο μια αμήχανη στιγμή και μια συγνώμη

δήθεν “για την ακαταστασία”,

δικαιολογίες δηλαδή του εαυτού

“δεν σε περίμενα” ή κάποιο τέτοιο ψέλλισμα

κι ακόμα “βολέψου εσύ, πάω να ρίξω κάτι επάνω μου”,

ξέρεις αλλά μην το πεις,

να κρύψω το γυμνό μου χτυποκάρδι

Αν με επισκεπτόσουν, λέει, έτσι ξαφνικά

θα μ' έπιανες στα πράσα να ερωτοτροπώ

με τη νικοτίνη της αναμονής

και την κλεισούρα των γραπτών μου

κι όμως θα σε υποδεχόμουνα με το πιο λαμπρό χαμόγελο

και το πιο μεθυστικό άρωμα μου

Θα σε κέρναγα κουβεντούλα και κρασί

και μετά αν ήθελες ένα φιλί, ένα μασάζ, έναν οργασμό

ή και τα τρία ακόμα κι επί τρία

και για επιδόρπιο γλυκό και μια ταινία

Αν με επισκεπτόσουν έτσι ξαφνικά,

σήμερα όμως,

αύριο θα είναι μια καινούρια μέρα

¡ war on christmas !

2011-12-25T12:13:00.002+02:00

New York - New York (Police Musical Story)

2011-12-24T08:29:00.002+02:00

the raid on zuccotti park from Casey Neistat on Vimeo.

Ο χακί σκοταδισμός ροκανίζει το φιτίλι

2011-12-08T09:15:00.001+02:00

μα η έκρηξη θα φέρει συνειδητή ανυποταξία

Η Ολική Άρνηση κόντρα στα αιματοβαμμένα γαλόνια,

η ελευθερία στο απόσπασμα και τα στρατοδικεία

Ο Γεράσιμος Κορωναίος έχει καταδικάσει σε εξορία

από την καθημερινή ζωή και τη δράση του

το ρόλο του στρατού και τη στρατιωτική θητεία

Δουλειά του στρατού είναι ο πόλεμος

και πρώτα απ' όλα πολεμάει τον εσωτερικό εχθρό του

Γι΄ αυτό, όπως σε άλλες εποχές και σε πολυτεχνεία,

καλεί στο εδώλιο όποιον αρνείται να υποταχθεί

και να συνδιαλλαγεί μαζί του

Να καταδικάσουμε κοινωνικά τον δολοφονικό ρόλο

του στρατού και τον ολοκληρωτισμό του,

να συμπαρασταθούμε στον αναρχικό

ολικό αρνητή στράτευσης Γεράσιμο Κορωναίο

την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου στο στρατοδικείο Ιωαννίνων

Κανένας μόνος του απέναντι στους χακί εκβιασμούς

Ο κόκκινος ήλιος ροκανίζει την αράχνη

2011-12-03T22:00:00.002+02:00

που παγιδεύεται

στον ίδιο της τον ιστό

και μεταμορφώνεται σε σκέψη

ανέραστη και μετεωρισμένη

Κι εκείνος ο φαύλος,

ο άτοπος και απάνθρωπος

Ο τρόπος, όχι ο χώρος

Ο τρόμος, και όχι ο χρόνος

Αυτός που ενίοτε ανταλλάσσεται,

που αλλάζει κύκλους, τόπους και ανθρώπους

μα δεν αλλάζεται και δεν αλλάζει

ποτέ τον εαυτό του

Κι εκείνη πάλι η γλώσσα

που μπορεί να διαφέρει

από τόπο σε χρόνο

και από χρόνο σε τόπο

και που μόνο εκείνη την αράχνη ενδιαφέρει

η σκέψη που δεν εκφράζεται και παγιδεύεται

στον ίδιο της τον ιστό

Ο ”αντιφασισμός” από μία αναρχική οπτική

2011-11-20T22:00:00.002+02:00

Στην Ισπανία η 20 Νοέμβρη είναι η επέτειος του θανάτου του Πρίμο ντε Ριβέρα[1] και του Φράνκο. Κάθε χρόνο οι μοναρχικοί, οι φασίστες και οι νοσταλγοί του Φράνκο οργανώνουν συγκεντρώσεις-μνημόσυνα, ενώ το αντιφασιστικό κίνημα οργανώνει αντιδιαδηλώσεις την ίδια μέρα, κοντά στις φασιστικές συγκεντρώσεις. Το κείμενο των "los incendiadores" είναι ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος του στο πρωτότυπο: «Η 20 Νοέμβρη και ο “αντιφασισμός” από μία αναρχική οπτική».

Για άλλη μια χρονιά φτάνει η “20 Nοέμβρη”. Μια ημερομηνία που είναι σημαδεμένη από μακάβρια γεγονότα-σταθμούς στην πρόσφατη ιστορία της Ισπανίας. Από το θάνατο του Ντουρούτι (1936), μέχρι το θάνατο του Φράνκο (1975), περνώντας από την εκτέλεση του Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα (1936) και, πιο πρόσφατα, στη δολοφονία του Σαντιάγκο Μπρουάρντ (1984) στα χέρια της GAL[2] και του Χόσου Μουγκουρούζα (1989), που πυροβολήθηκε από δύο φασίστες της οργάνωσης Αυτόνομες βάσεις, ένας εκ των οποίων ήταν ο περιβόητος Ρικάρντο Σάενζ ντε Ινεστρίλιας.

Και για ακόμα μία χρονιά σε ολόκληρη την επικράτεια του ισπανικού κράτους οργανώνονται διαδηλώσεις. Όλο αυτό είναι μία επίδειξη εργατικού φετιχισμού με παρελκόμενα αντιφασιστικής θεματικής, που βγαίνει στους δρόμους των μεγάλων πόλεων του κράτους, σαν να βρισκόμασταν εν μέσω εμφυλίου πολέμου. Μπορεί να υπάρξει κάποια επίθεση της αστυνομίας, ίσως ακόμη και μια φιλονικία με μερικούς νεοναζί. Όμως, όπως κάθε χρόνο, φτάνει η 20 Νοεμβρίου, μετά είναι φυσικό να έρθει η 21η, και μ’ αυτήν το τέλος όλης αυτής της «αντιφασιστικής επίθεσης». Εξαφανίζονται οι διαδηλώσεις, οι σημαίες, οι ομιλίες, εξαφανίζεται μέχρι και το ίδιο «αντιφασιστικό κίνημα» που μπαίνει σε χειμερία νάρκη μέχρι την επόμενη 20^η Νοεμβρίου, ή μέχρι κάποιο νεοφασιστικό κομματίδιο κάνει κάποια συμβολική πράξη, ζητώντας από κάποιον, σχεδόν ουρλιάζοντας, να προσπαθήσει να το χτυπήσει για να πάρει στην τηλεόραση το ένα λεπτό της δόξας που του αναλογεί.

Το περίεργο είναι ότι ο «αντιφασιστικό κίνημα» δεν εξαφανίζεται λόγω έλλειψης δυνάμεων. Έχει αποδειχθεί ότι είναι σε θέση να συγκεντρώσει περισσότερους ανθρώπους από ότι η πλειοψηφία των κοινωνικών κινημάτων όταν προκύπτει ανάγκη, όπως έγινε στην περίπτωση της δολοφονίας του Κάρλος Παλομίνο[3], ακριβώς στις παραμονές μιας 20^ης Νοεμβρίου, με μία διαδήλωση αρκετά μεγάλη παρά την πίεση της αστυνομίας. Η πραγματικότητα είναι ότι, μετά τις ημερομηνίες αυτές, τα πάντα αραιώνουν και μετατρέπονται σε κάποιες μεμονωμένες οδομαχίες, που δεν διαφέρουν πολύ από αυτές στις οποίες πρωταγωνιστούν τα μέλη διαφορετικών συμμοριών ή ‘φυλών’ των πόλεων. (Φαντάζουν)Εντελώς ίδιες στα μάτια ενός συνηθισμένου εργάτη, που δεν ταυτίζεται με τα κίνητρα του αντιφασισμού.

Και γιατί; Γιατί η εργατική τάξη δε βγαίνει στους δρόμους για να παλέψει ενάντια στο φασισμό; Πολύ πιθανώς επειδή κανένας δεν βλέπει το φασισμό ως απειλή εκτός από το ίδιο το «αντιφασιστικό κίνημα». Δεν είναι εύκολο να πείσουμε κάποιον ότι οι 50 σκίνχεντς οι οποίοι πάνε στις διαδηλώσεις του MSR[4] ή της Democracia Nacional[5] (ο καθένας στη δική του, αλλιώς θα μπερδευτούν…) και παρουσιάζουν ένα θλιβερό θέαμα περιτριγυρισμένοι από τριπλό αστυνομικό κλοιό για την προστασία τους από το…πλήθος που τους λιθοβολεί όπου κι αν πάνε, είναι το οπλισμένο χέρι του δημοκρατικού καπιταλισμού. Δεν είναι εύκολο να πείσουμε κανέναν, γιατί δεν είναι αλήθεια.

Ίσως στο πρώτο τρίτο του εικοστού αιώνα, ο φασισμός να είχε αναλάβει το ρόλο του όπλου της αστικής τάξης εναντίον της ασταμάτητης ανόδου των επαναστατικών κινημάτων σε όλη την Ευρώπη, αλλά αν μεταφέρουμε αυτήν την κατάσταση στις σημερινές συνθήκες, αυτό δεν στέκει. Τουλάχιστον, αν θεωρούμε ότι τα γκρουπούσκουλα των νεοναζί είναι ο πραγματικός φασισμός σήμερα. Το να επιτίθεται κανείς στους νεοναζί πρόκειται απλά για την επιφάνεια του προβλήματος, που δεν είναι άλλο από τον εθνικισμό, την πραγματική ιδεολογία που στηρίζει και νομιμοποιεί το κράτος, και της οποίας, σήμερα ο ναζιστικός φασισμός είναι απλά μια ερμηνεία που έχει φτάσει σε παρανοϊκά άκρα, όπως αυτός ο παράλογος φόβος/μίσος προς τους ξένους (μόνο προς εκείνους που είναι φτωχοί, φυσικά).

Σε αυτό το σημείο, θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε ότι η αντιφασιστική τακτική είναι ένα λάθος στην αντίληψη του πραγματικού εχθρού, ο οποίος δε βρίσκεται στα πάρκα με τις ανάποδα ζωγραφισμένες σβάστικες, αλλά κάθεται στις πολυθρόνες του κράτους και των μεγάλων εταιρειών. Θα μπορούσαμε να το συμπεράνουμε, αν η χρήση του διάσημου όρου της «αντιφασιστικής ενότητας» από ομάδες αμφίβολης επαναστατικότητας δεν μας ήταν γνώριμος.

Δεν θα απαριθμήσουμε ξανά όλους τους αγώνες που τα αυταρχικά αριστερά κόμματα έχουν αδειάσει από το περιεχόμενο τους και, στη συνέχεια, έχουν χειραγωγήσει και καταστρέψει στο όνομα της περίφημης ενότητας. Θα περιοριστούμε στο να μην μπούμε ξανά σ’ αυτό το παιχνίδι. Το γεγονός ότι αρκετές ομάδες είναι ενάντια στους νεοναζί είναι περισσότερο ένα σύμπτωμα πνευματικής υγείας παρά μία ιδεολογική ταυτότητα. Ως εκ τούτου, συνεχίζουμε να θεωρούμε ότι δεν αγωνιζόμαστε γι’ αυτό που παλεύουν τα μαρξιστικά κόμματα, αν και οι δύο αισθανόμαστε μια βαθιά περιφρόνηση για τις ρατσιστικές και ξενοφοβικές ομάδες. Και ως εκ τούτου, δεν βλέπουμε την αναγκαιότητα της δημιουργία μιας ενότητας απέναντι σε μια απειλή που δεν είναι απειλή, ό,τι κι αν λένε, και που να μας κάνει να αποκηρύξουμε κάποια από τις αρχές της τακτικής μας.

Θέλουμε ενότητα, ναι, αλλά ενότητα ενάντια στον πραγματικό εχθρό: το Κράτος και την ιδεολογία του: τον εθνικισμό. Ενότητα ενάντια σε ό,τι καθιστά δυνατή τη διάχυση του εθνικισμού στο λαό, απομακρύνοντας τον από κάθε επιθυμία για χειραφέτηση. Ενότητα ενάντια στον αυταρχισμό, ενάντια στη λογοκρισία, την καταστολή και την εκμετάλλευση. Ενότητα ενάντια στον καπιταλισμό και για τον ελευθεριακό κομμουνισμό: Για έναν κόσμο χωρίς σύνορα, χωρίς κράτη, χωρίς κυβερνήσεις και, επομένως, χωρίς φασισμό

Αναρχική ομάδα “Οι Εμπρηστές” http://losincendiadores.wordpress.com/

To κείμενο στα ισπανικά. Αναδημοσίευση απο το: http://gr.contrainfo.espiv.net/

[1] Aπό τους μεγαλύτερους φασίστες στη νεότερη ιστορία της Ισπανίας. Εθνικιστής, υπέρμαχος του κάθετου συνδικαλισμού, ιδρυτής της φασιστικής Φάλαγγας. [2] Παρακρατική-παραστρατιωτική οργάνωση που ιδρύθηκε από το «Σοσιαλιστικό» Κόμμα της Ισπανίας. Είχε μεγάλη τρομοκρατική δράση και δολοφονίες όχι μόνο μελών της ΕΤΑ αλλά και βάσκων, αριστερών, οικολόγων, ακτιβιστών και απλών ανθρώπων, στην επικράτεια του κράτους της Ισπανία και της Γαλλίας. [3] Αγωνιστής αντιφασιστικής οργάνωσης που δολοφονήθηκε το 2007 από ακροδεξιούς στη Μαδρίτη. [4] Οι εθνικοσοσιαλιστές της ιστορίας. Το ίδιο μικρονοϊκοί με τους δικούς μας αλλά κάπως πιο οργανωμένοι μέσα στη μιζέρια τους. [5] Εθνικιστές, η light και πιο λαϊκιστική εκδοχή των παραπάνω, αν και όλα αυτά τα φρανκικά αποβράσματα κατά βάθος είναι «τα ίδια σκατά».

η γέννηση της αγάπης και η πραγματική ιστορία του παραδείσου

2011-11-13T12:05:00.002+02:00

Origin of love:

Ο Αδάμ και η Εύα:

φανζηνομαζέματα

2011-11-12T12:05:00.002+02:00

- δονψυχοσκορπίσματα 2x2:

ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ: Χ

2011-11-08T08:46:00.004+02:00

(από τη συλλογή «εκ περάτων»)

Λόγια εκ περάτων συνταχτήκαν

για τον Αγώνιο που πεθαίνει

φτεροκοπούν απάνω κάτω στο τρεμάμενο το εσπέρας

θέλουν να τον σηκώσουν στα φτερά τους ένα γύρο να τον παν

Λυκαβηττός Πευκάκια Στρέφη Τουρκοβούνια

μα αυτός πεθαίνει απών

Λυκαβηττός Πευκάκια Στρέφη Τουρκοβούνια- εδώ παίζαμε άλλοτε

εδώ ζήσαμε

μέρες της παιδικής αγριότητας

Εδώ...άλλοτε... Όμως το εδώ με εντός του το άλλοτε δεν είναι

πια εδώ

και το άλλοτε με εντός του το εδώ δεν είναι πιά άλλοτε

...παιχνίδια βάρβαρα θανάσιμα «φρούρια» με κοτρώνες στις αλάνες «συμμορίες» πετροπόλεμοι ή ξεθάβοντας χειροβομβίδες

σκουριασμένες στα δασάκια

μέρες της παιδικής αγριότητας- αργότερα

μπήκαμε στο παιχνίδι των μεγάλων σε άχαρη εποχή

άρχιζε να τσακίζει η Επανάσταση να φτιασιδώνεται ν΄ αλλάζει

εύκολα ονόματα

λέγανε τώρα «θύματα» τους μάρτυρες

και των πληγών το χάος «ειρήνη»

στο ιδανικό υπεισέρχονταν το τερατώδες υπαρκτό

και μόνο που και που καμιά προκήρυξη διαμαρτυρίες ημιπαράνομα

έντυπα έρανοι για τους εξόριστους ψιλοπράγματα

και σε ώρες αθυμίας πειραζόμασταν πόσα χρονάκια φυλακή μπορούν να μας κοστίσουν όλα αυτά

και τότε αυτός σηκώθηκε « λοιπόν, μονάχα αυτό; Δεν παίζουμε τη ζωή μας;»

κι οι άλλοι γύρισαν αλλού το πρόσωπο

κι απόμεινε χλωμός και διάφανος έξαλλος μες στον ίδιο του τον

τρόμο

τρεκλίζοντας και σάμπως να πνιγόταν

γιατί ένιωσε ότι φριχτή η βλαστήμια που ξεστόμισε

ότι πατούσε πάνω σε άλλων ζωές και πεπρωμένα

και πως κανένας πια μπαγκιέρης δεν υπήρχε να δεχτεί τη ζωή του

και τότε ήταν που ζήτησε να γίνει η Κρίση επιτέλους να τελειώνουμε

αλλά κανείς δεν του αναγνώριζε το έγκλημα

...κι αυτή τόσο όμορφη τόσο άδικα όμορφη

τα μάτια μου να σέρνει μες στον κουρνιαχτό των δρόμων

κι ατέλειωτες αγρύπνιες κι η σκιά μου πέρα δώθε σαν εκκρεμές

πίσω από τα παράθυρα

χτυπώ την πόρτα μου...κανείς δεν είμαι

απών ματαιωμένος και απών

άδειος- κερί μολύβι και χαρτί

λιώνει και το μολύβι σαν κερί και το χαρτί αποσαθρώνεται το

κατατρώνε οξειδώσεις σχιζομύκητες ανόβια

κι αναρωτιέμαι ήταν ανάγκη έτσι να ειπωθεί η ζωή μας

λέξεις και συλλαβές αλληλοσπαραγμένες

στίχοι με κατακλείδες που ηχούν σαν λαιμητόμοι

...παιχνίδια βάρβαρα θανάσιμα στον κουρνιαχτό του κόσμου

κι η σκιά μου πέρα δώθε σαν εκκρεμές πίσω από τα παράθυρα

χτυπώ την πόρτα μου...κανείς δεν είμαι

τίποτε δε σημαίνω τίποτε δεν έχω νόημα

και δεν τελειώνει αυτό και δεν τελειώνει

κωπηλατώ για τα παλιά κι είναι η φωνή μου τρύπια

μπαίνουν νερά τ΄ αδειάζω μπαίνουν ξανά

σώσον με, Σκότος, φύλαξον του βίου μου τα κρύφια

και κάνε να τελειώσει τούτος ο βραχνάς

ξανάρχεται και φεύγει και ξανάρχεται- εδώ ζήσαμε...τι λόγος...

το «ζήσαμε» ματαιώνει το «εδώ» και το «εδώ» το «ζήσαμε»

κανείς δεν είμαι πουθενά δεν είμαι

ήταν ανάγκη έτσι να ειπωθεί η ζωή μας

ξανάρχεται και φεύγει και ξανάρχεται

και δεν τελειώνει αυτό και δεν τελειώνει

δεν έχει νόημα το να τελειώσει

τέλος είναι το ματαιωμένο τέλος

καθένας μας πεθαίνει απών

[Μια εικόνα σαράντα λέξεις]

2011-11-01T19:10:00.003+02:00

Φοβάμαι τη σημαία σας, πατέρες,
τα εμβλήματα στη φονική σας χλαίνη,
κομήτες, μισοφέγγαρα κι αστέρες·
το φθόνο σας που απόκοσμα βαθαίνει
και πυρπολεί τους άναρχους αιθέρες,
το χέρι σας στο σχήμα του πολέμου
κι ό,τι σκιρτά στην ιαχή «λαέ μου»
.

Μια εικόνα σαράντα λέξεις

ή όταν η ζωή (στη Λάρισα)

αντιγράφει την ποίηση (του Καψάλη)
-και τούμπαλιν..!

Π.Α.ΜΕ Σαν Άλλοτε...

2011-10-23T15:18:00.001+03:00

Πατρίς, Κόμμα, Οικογένεια…

Πειραματόζωα του Στρατού

2011-10-22T12:53:00.006+03:00

«Όσα περισσότερα σας κάνουμε,

τόσο λιγότερο φαίνεται να πιστεύετε

ότι μπορούμε να σας τα κάνουμε»

Joseph Mengele, Ναζί άγγελος του θανάτου και ιατρικός πειραματιστής

Η Εξουσιομανία δεν αναγνωρίζει ούτε ιδεολογίες ούτε δεοντολογίες, αντιθέτως: κρύβεται πίσω από αυτές στο όνομα της όποιας "αποτελεσματικότητας". Όταν οι μάσκες ενίοτε πέφτουν, τότε μόνο αντιλαμβανόμαστε τις φρίκες που η εξουσία μπορεί να παράγει. Και όπως και να το κάνουμε, ο Στρατός είναι η απόλυτη εξουσία. Και τόσο ο στρατιώτης όσο και ο αιχμάλωτος μπορούν να γίνουν τα απόλυτα αντικείμενα σαδισμού, τα τέλεια πειραματόζωα.

Ένα βίντεο για την τέχνη, ρε γαμώ το:

...και τρεις αλτρουϊστικές ιστορίες

σε χακί φόντο, για την επιστήμη και την ιατρική:

Στρατιώτες-πειραματόζωα σε πυρηνικές δοκιμές:

Η γαλλική κυβέρνηση δεσμεύθηκε πέρυσι να αποζημιώσει τα θύματα των πυρηνικών δοκιμών στην Αλγερία, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν ανάμεσα στο 1960 και το 1966, αναγνωρίζοντας ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στις δοκιμές και τις ασθένειες από τις οποίες προσβλήθηκαν βετεράνοι, όπως ο καρκίνος.Ένας από τους στόχους ήταν "να μελετηθούν οι φυσικές και οι ψυχολογικές επιπτώσεις των ατομικών όπλων στους ανθρώπους, με σκοπό να αποκτηθούν τα αναγκαία στοιχεία για τη φυσική προετοιμασία και την ψυχική εκπαίδευση του σύγχρονου μαχητή", Ορισμένοι βετεράνοι που εργάσθηκαν στα πειράματα στην Αλγερία, και σε δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν σε αποστόλες της Γαλλικής Πολυνησίας, δήλωσαν ότι έλαβαν τη διαταγή να πέσουν κάτω και να καλύψουν τα μάτια τους, ενώ ήταν ντυμένοι μόνο με σορτς και μακό. Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Le Parisien, περί τους 300 στρατιώτες συμμετείχαν στη δοκιμή του 1961 και περίπολοι διατάχθηκαν να επιθεωρήσουν τον τόπο της έκρηξης αμέσως μετά "για τη μελέτη της δυνατότητας εκδήλωσης επίθεσης σε μολυσμένη περιοχή"...

[Γάλλοι στρατιώτες «πειραματόζωα» σε πυρηνικές δοκιμές]

Τα πειραματόζωα του πολέμου:

Το καλοκαίρι του 2006, ο Λίβανος βομβαρδίζεται από τον Ισραηλινό στρατό. Οι μαρτυρίες των γιατρών στα νοσοκομεία της Βυρητού σοκάρουν: Τα πτώματα αυτή τη φορά είναι τελείως διαφορετικά από εκείνα των προηγούμενων βομβαρδισμών. Τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν φαίνεται πως δεν ήταν συνηθισμένα. Βόμβες διασποράς, λευκός φώσφορος… Μια ομάδα Βρετανών επιστημόνων, συνέλλεξε δείγματα από τις βομβαρδισμένες περιοχές του Λιβάνου. Είναι η πρώτη φορά που σε πεδίο βομβαρδισμού ανιχνεύεται ελαφρώς εμπλουτισμένο ουράνιο. Το ουράνιο, απεμπλουτισμένο όμως, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1991, στον Πόλεμο του Κόλπου, και οι επιπτώσεις είναι πλέον εμφανείς. Χιλιάδες παιδιά στο Ιράκ γεννιούνται παραμορφωμένα αλλά δεν είναι τα μόνα θύματα. Χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες αρχίζουν και εμφανίζουν συμπτώματα, αυτού που πλέον αποκαλείται ως «Σύνδρομο του Κόλπου». Ένας από αυτούς, ο Τζέραρντ Μάθιου, υπηρετούσε στο Ιράκ στη διάρκεια της αμερικανικής εισβολής το 2003. Στην επιστροφή του εμφανίζει περίεργα συμπτώματα. Πείθει τελικά το Πεντάγωνο να υποβληθεί σε τεστ απεμπλουτισμένου ουρανίου. Αλλά τα αποτελέσματα εξαφανίζονται μυστηριωδώς. Ο Ασαφ Ντουρακοβιτς είναι ο πρώτος Αμερικανός επιστήμονας που συνέδεσε το σύνδρομο του Κόλπου με το απεμπλουτισμένο ουράνιο. Συνάντησε μεγάλα εμπόδια και τελικά απολύθηκε το 1997. Ο πόλεμος πάντα έδινε την ευκαιρία στις κυβερνήσεις να χρησιμοποιούν ανυποψίαστους ανθρώπους ως πειραματόζωα...

[Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα]

Πεθαίνουμε για Ιατρική:

Στην Tuskegee της Alabama του 1932, δεν υπήρχε πόλεμος, τουλάχιστον όχι κάποιος εμφανής πόλεμος. Υπήρχαν όμως έρωτας και σεξ και αφροδίσια και σύφιλη και επιστημονική περιέργεια και φιλοδοξίες αυτών που θέλαν να μελετήσουν τη σύφιλη και ίσως και να τη θεραπεύσουν. Αυτό που δεν υπήρχε στην Tuskegee και πουθενά αλλού στον κόσμο ήταν μια αποτελεσματική θεραπεία για τη σύφιλη. Αυτό που δεν υπήρχε ήταν προστασία του πολίτη και των μειονοτήτων. Αυτό που δεν υπήρχε ήταν ιατρική δεοντολογία. Από το 1932 γύρω στους 400 νέγρους (για την ακρίβεια 399 συφιλιδικοί και 201 υγιείς που χρησιμοποιήθηκαν ως γκρουπ ελέγχου) στρατολογήθηκαν στην μελέτη της Tuskegee για τη σύφιλη, μια μελέτη που διεξήγαν οι υπηρεσίες δημόσιας υγείας των ΗΠΑ σε συνεργασία με το ινστιτούτο της Tuskegee. Οι ¨εθελοντές¨, κυρίως άτομα με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, ουδέποτε πληροφορήθηκαν για την πραγματική φύση της μελέτης, για την νόσο από την οποία έπασχαν και για τις προθέσεις των ερευνητών. Το πείραμα συνεχίστηκε μέχρι και το 1972. Δεκάδες άνθρωποι πέθαναν ένα ανόητο και φρικτό θάνατο, δεκάδες οικογένειες μολύνθηκαν από σύφιλη. "Πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να διασφαλίσουμε πως οι πρακτικές της ιατρικής έρευνας είναι συνετές και ηθικές και πως οι ερευνητές θα συνεργάζονται στενότερα με τις κοινότητες…¨ Όπως κάναν οι «ερευνητές» δηλαδή στις φυλακές της πολιτείας της Ινδιάνα το 1944 και σε φυλακισμένους, νοητικά υστερούντες και στρατιώτες στη Γουατεμάλα από το 1946 μέχρι το 1948. Πράγματι, εκεί εργάστηκαν στενά,-στενότερα-στενότατα με τα ερευνητικά τους υποκείμενα παρότι αυτά βρισκόντουσαν σε μαύρα σκοτάδια για το τι πραγματικά τους κάναν οι ερευνητές...

[Πειραματόζωα του έρωτα και του πολέμου]

No Future today

2011-10-16T22:52:00.003+03:00

(come back tomorrow) :

Σχάση ανάστροφη

και τα έκτακτα -σαν στρατοδικεία- μέτρα

αποσαθρώνουν τον ιστό,

η κρίση διασπά το άτομο

και καταψύχει το παρόν

-Και το μέλλον;

-Στο παρελθόν αποκοιμιέται..!

Δεν είναι η πτώχευση ο εφιάλτης,

τα χείριστα έπονται:

πως θα επανασυνδεθούν

τόσες χρεοκοπημένες ψυχές,

τι κοινωνία θα ξημερώσει;

~~Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα:~~

μοιάζουν επίκαιρες οι παλιές ιδεοληψίες

επειδή συμβαδίζουν στην οπισθοδρόμηση

που οδηγούν τα μαθηματικά της κρίσης

Μοιάζουν επίκαιρες

αλλά δεν απαντούν στα ερωτηματικά

μιας αξιοπρεπούς επιβίωσης

που θέτει βασανιστικά ο πυρηνικός χειμώνας

Καννιβαλισμός ή Αλληλοβοήθεια;

Αυτό μονάχα είναι το φλέγον ζήτημα

του παλιόκαιρου που έρχεται

και φέρνει φόνους, μαζί με την ξηρασία,

για ένα ζευγάρι παπούτσια

ή μια κονσέρβα

[ Υ² ]

2011-10-13T16:49:00.000+03:00

Όταν ξαπλώνω έχω αρρυθμίες

επειγόντως χρειάζομαι ονειροδότη

κι όχι μυελό ποσοστών

με πιάνουν πόνοι στο στήθος

όταν βήχω βοά ένας κούκος

που δεν φέρνει την Άνοιξη

παρά μόνο την ανεργία μετρά

και πάνω στην ώρα της κρίσης

χτυπάει το εκκρεμές της ιστορίας

τότε είναι που αρρωσταίνω

που παθαίνω Υστερικό Υλισμό

και διαλεκτικά παλινδρομεί

ο μυς της καρδιάς

ανάμεσα στο “τικ” της οργής

και στο “τακ” της θλίψης

Καληνύχτα Ελλάδα,

2011-10-09T16:15:00.002+03:00

οι μαυροπρόβατοι σε (από)χαιρετούν!

Μα τι είσαι Ελλάδα; Μήπως είσαι το κράτος;

Οι θεσμοί, η εκκλησία, ο Ευαγγελάτος;

Το χώμα και οι πέτρες, απ΄ την Θράκη ως την Κρήτη;

Οι Σπαρτιάτες και τα λιόδεντρα του Κώστα του Σημίτη;

Μήπως είσαι οι δικαστές, το σύνταγμα κι οι νόμοι;

Το τζατζίκι και το μουστάκι του Κωλοκοτρώνη;

Κάνεις λάθος Ελλάδα, δεν είσαι ο Ελληνικός λαός,

μόνο πάσσαλοι στο χώμα και σάπιος ιδεαλισμός..!

Ελλάδα συγνώμη, μα δεν αλλάζω γνώμη

όσο υπάρχεις θα σε πολεμώ!

Όσο θα μας σκοτώνεις και θα αποβλακώνεις

θα σε υπονομεύω όσο μπορώ..!

Καλημερα Ελλαδα #1

Recopilaction

2011-09-25T01:13:00.008+03:00

:..Ένα -καλοκαιρινό- μουσικό ταξίδι...

...Un viaje musical -de este verano..:
.

Long Play (Barcelona/Bilbao):
.

[01]. Trikizio - La Gallineta (cat)

[02]. Obrint Pas - Barcelona
[03]. Los Tronchos - Warcelona
[04]. Barricada - Los Maestros
[05]. El Loco Tidiano - Muera la Muerte
[06]. Kat Onoma - Magic
[07]. Reincidentes - Vuestro Pais
[08]. Def Con Dos - Yo Tampoco
[09]. Nach - Mi Pais
[10]. EU Libre - Que no os Digan
[11]. Kop - Freedom
[12]. Patada en la Papada - Durruti
[13]. Rock Bastards - Suenyos Rotos
[14]. Bunker - La Clase Obrera
[15]. Habeas Corpus - Antes Morir que Vivir Muertos
[16]. Extremoduro - La Hoguera
[17]. Keima - Sabes que No
[18]. Pleonakis Plektos - Bucle
[19]. Hachazo - Es un Roho

[20]. Geiskafes - Pegamento

[21]. Skakeo - Nos Viene a Robar

[22]. Trikizio - La Gallineta (eusk)

Ταξιδιώτη, δεν υπάρχει δρόμος,
τον δρόμο τον φτιάχνεις προχωρώντας...
Και, μερικές φορές, η μουσική συνοδεύει ένα ταξίδι

Caminante, no hay camino,
se hace camino al andar...

Y la música, a veces, acompaña a un viaje

Maxi Single (Extra Tracks):

[23]. Amodio - Hemen Naiz
[24]. Fresh Thrash - Weed and Paranoia
[25]. The Pirates (with Lemmy) - Blue Suede Shoces
[26]. Bajo Represion - Vaya Mundo
[27]. Komando Moriles - No Sabes
[28]. El Puchero del Hortelano - Dedicate a otra Cosa
[29]. The Upsttemians - Puro Deroche
[30]. Polonia - Que Visca Polonia

Recopilaction

Όνειρο Καθημερινής Νυκτώς:

2011-09-23T22:25:00.002+03:00

Να ταξιδεύω, λέει, μ' ένα κίτρινο ποδήλατο μέσα στο τρένο,

σε μια κινητή τρενοσύραγκα και μια ερεθιστική αναμονή

Να ξυπνώ στη ζωή και με πάθος να ερωτεύομαι στον έρωτα,

ένας ερωτευμένος έρωτας και μια ταξιδιωτική αναλαμπή

Ταξίδι μέσα στο ταξίδι, όνειρο στο όνειρο

και επαναπαλλοτρίωση μιας κλεμμένης μας ζωής

[ UnCut Postale KaiTeleutaia ]

2011-09-12T00:05:00.001+03:00

εΥαυτόΓραφο:
ν α   πάψω πρέπει ν α μ ο υ   στέλνω καρτποστάλ
κ α ι   ν α   θυμηθώ   α π ό Δευτέρα ν α επιστρέψω
σ τ η ν   Πραγματικότητα . . .

[ Cut Postales #7 ]

2011-09-11T22:52:00.001+03:00

στις αλυσίδες του   d n a
καθρεφτίζονται τ α δεσμά   τ η ς πόλης
και   τα   πλανώμενα φαντάσματα   της

[ Cut Postales #6 ]

2011-09-03T23:40:00.000+03:00

[ Cut Postales #5 ]

2011-08-23T00:44:00.000+03:00

[ Cut Postales #4 ]

2011-08-22T02:59:00.000+03:00

[ Cut Postales #3 ]

2011-08-22T00:01:00.000+03:00

Από εκεί όπου οι δράκοι

εγκαταστάθηκαν στην πρωτεύουσα (της Βασκωνίας)

και η λεωφόρος για τον ουρανό

αν και ημιτελής έχει θεμέλια και όνομα.

Μόνον έναν γνώρισα κάποτε

που την ανέβηκε ως το τέλος

και δραπέτευσε

για τις θάλασσες του Νότου

Στη μνήμη του Β.

[ Cut Postales #2 ]

2011-08-21T17:09:00.000+03:00

[ Cut Postales #1 ]

2011-08-21T16:39:00.002+03:00

Rock Bastards

2011-08-20T00:29:00.002+03:00

Συναντήσαμε τους “Ροκ Μπάσταρδους” σχεδόν τυχαία, στις λαϊκές γιορτές και τα πανηγύρια του Σαντ Φελίου Γκιουτσόλς -μιας καταλανικής λουτρόπολης κοντά στη Χιρόνα. Μα τον Άη Φελιό, φαντάζεστε στα πανηγύρια του Άη Λιά αντί για κρασιά και κλαρίνα, μπύρες και πανκ-ροκ; Πολιτισμικό σοκ και δέος, θεσμικό και αντιθεσμικό κουβάρι, βγάλε άκρη και βράσε όριζα! Οι Μπάσταρδοι της Ροκ συμπαθέστατοι αλλά και οτιναναιστές: λίγο αλητεία, λίγο πανκ, άλλο τόσο καταλανιστές, διεθνιστές και ολίγον τι καριερίστες. Αλλά επί σκηνής η ένταση φουλ και τα γκάζια τσίτα. Καλή φάση: περάσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Και αν μη τι άλλο ανταποκρίθηκαν άμεσα και έστειλαν με μέιλ το λινκ με το ντέμο τους, το οποίο με τη σειρά μου μοιράζομαι μαζί σου αναγνώστη μου μοναδικέ!

Για την ιστορία οι φιέστες κρατάνε μέρες (η διάρκεια τους διαφέρει από πόλη σε πόλη) και στο συγκεκριμένο καλοκαιρινό θέρετρο εκτός από τα λούνα παρκ, τις καντίνες και τους μικροπωλητές, είχαν στηθεί και τέσσερις διαφορετικές μουσικές σκηνές με παράλληλες συναυλίες για όλα τα γούστα και τις ηλικίες! Και όπως όπως μας εξήγησε η ντόπια φίλη μας: οι λαϊκές αυτές γιορτές είναι ένα έθιμο με παγανιστικές ρίζες και με αυτό τον τρόπο ο κόσμος αποχαιρετά το καλοκαίρι...

Κι εμείς; Λέμε “καλό χειμώνα” λοιπόν ή μήπως καλύτερα να εφεύρουμε πρώτα μια γιορτή για να εξωραΐσουμε τη μελαγχολία της επιστροφής, στο μάτι του οικο-νομικού κυκλώνα;

Jacarandas

2011-08-11T12:11:00.000+03:00

Οι γλυκές τζακαράντες επιμένουν στο δικό τους

όλα τα δέντρα είναι πράσινα αλλά εκείνες όχι

Κανείς δεν τους βγάζει απ' το μυαλό

πως υπάρχουν χίλιοι τρόποι να είσαι δέντρο

χίλιοι τρόποι για να είσαι ο ίδιος

με άλλον τρόπο

Πως μπορούν να είναι πράσινες όντας γαλάζιες

να έχουν φύλλα αντί για άνθη

να έχουν αντί για φυλλωσιά μια λάμψη όλο δροσιά

να είναι ευτυχισμένες με τον τρόπο τους

και ξέχωρα από άλλους

Πολύ σίγουρες πως ορθώς πράττουν

πως μας αρέσει να είναι έτσι

πως δεν είναι αυτό λόγος για να τις αγαπάμε πιο λίγο

πως πάντα είχαμε την ανάγκη

να υπάρχει κάτι άλλο

"Δεν ανήκω ούτε στην Ισπανία ούτε στο Μεξικό,

σε καμία ομάδα, γενιά, λογοτεχνικό ρεύμα ή κάτι ανάλογο.

Αυτό δεν το έχω επιδιώξει, απλώς πιστεύω πως αυτή ήταν

η βουλή της μοίρας μου, γιατί πάντα με θυμάμαι

να πηγαίνω από τόπο σε τόπο, αλλάζοντας χώρες,

ακόμα και περιοχές μέσα στις χώρες"

Tomάs Segovia

H ζωή είναι ταξίδι...

2011-07-28T17:34:00.002+03:00

...αν δεν ταξιδεύεις δεν την ζεις

Και πρώτα απ’ όλα ταξιδεύεις
στους ανθρώπους

Васка Попе

2011-07-23T15:52:00.003+03:00

Ήταν κάποτε ένα λάθος
Τόσο αστείο τόσο μικρό
Που είδηση δε θα τό 'παιρνε κανείς

Το ίδιο δεν ήθελε τον εαυτό του
Ούτε να τον βλέπει ούτε να τον ακούει

Και τι δεν σοφίστηκε
Μπας κι αποδείξει
Πως κατά βάθος δεν υπάρχει

Σοφίστηκε τον χώρο
Για να βολέψει μέσα του τις αποδείξεις
Και τον χρόνο για να του φυλάει τις αποδείξεις
Και τον κόσμο για να του κοιτάει τις αποδείξεις

Όλα όσα σοφίστηκε
Δεν ήταν ούτε τόσο αστεία
Ούτε και τόσο μικρά
Αλλά φυσικά ήταν λάθος

Αν μπορούσε να γίνει κι αλλιώς
.

Μπορείς να με γραπώσεις από της λήθης το τσουλούφι
Να αγκαλιάσεις στο αδειανό πουκάμισο τη νύχτα μου
Να μου φιλήσεις την ηχώ

Μα εσύ από έρωτα τίποτα

“don’t let sleep overtake you/ the world’s awake within you.”

Αυτός που δεν γίνεται συντρίμμια

Αυτός που παραμένει ακέραιος
Και σηκώνεται ακέραιος
Αυτός παίζει.

Κάθε άνθρωπος, και για μια φορά έστω στη ζωή του,
υπήρξε ποιητής.

Κάτι τέτοιο συμβαίνει σε στιγμές φωτισμένες από κόκκινα ή μαύρα αστέρια, εξαιρετικές στιγμές μεγάλων συγκινήσεων, όταν τα καθημερινά λόγια και φράσεις δεν βοηθάνε τον άνθρωπο να εκφραστεί. Κάτι τέτοιες στιγμές ο άνθρωπος σφυρηλατεί μια καινούρια δική του λέξη, χτίζει μια δική του καινούρια λέξη. Κάνοντας το, ο άνθρωπος αντιδρά σαν ποιητής και είναι ποιητής εκείνες τις στιγμές. Αυτές οι όχι καθημερινές λέξεις (εγώ θα το ονόμαζα όμορφα λόγια) αποτελούν τα ποιητικά άπαντα κάθε ανθρώπου. Ποιητές (εκείνοι που η συγγραφή ποιημάτων είναι τάση ζωής) μπορούν να θεωρηθούν οι άνθρωποι που πιστεύουν πως κατά την διάρκεια της ζωής τους δημιούργησαν πολύ, πολύ περισσότερα όμορφα λόγια από τους άλλους. Είναι ανάγκη να αποδειχθεί πως συχνά δεν πρόκειται παρά για μια αυταπάτη. Την ίδια στιγμή, στην πίσω πλευρά του παλατιού, του χτισμένου με τόμους ποιημάτων, ζουν τη σύντομη ζωή τους τα όμορφα λόγια τόσων και τόσων άλλων ανθρώπων. Ζουν στον αέρα, αιωρούνται στα χείλη, αντηχούν μέσα στα μάτια. Τα αγαπάνε, τα επαναλαμβάνουν και τα θυμούνται εκείνοι που τα πρωτοάκουσαν: οι φίλοι, οι συγγενείς, οι συνάδελφοι, οι συμπολίτες. Μαζί με τους ανθρώπους αυτούς, τα όμορφα λόγια πεθαίνουν. Απέραντος ο πλούτος της ομορφιάς που χάνεται μέρα με τη μέρα, αιώνα με τον αιώνα.

ΒΑΣΚΟ ΠΟΠΑ

Keny Arkana : Marseille : L´esquisse #2

2011-07-10T21:42:00.006+03:00

Αγαπάμε Μασσαλία, αγαπάμε Keny Arkana, αγαπάμε μουσική..!

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια
αλλά και 'μεις μήπως δεν είμαστε φτωχοί..?

Μήπως δεν είμαστε η οργή του λαού (La rage du peuple),

η λύσσα που αναπτύσσεται στους δρόμους όλου του κόσμου..?

Στο ραπ τα λόγια συνήθως περισσεύουν,
το ίδιο και η οργή του κόσμου..!

Καύσωνας: μια ψηφιακή βουτιά στην οργισμένη
μουσική θάλασσα της Μασσαλίας..!

Αξίζει..!

[ Μαύρος Kρίνος & Kόκκινο Γαρίφαλο ]

2011-07-03T12:06:00.002+03:00

Όχι απλά διαρκείας, οριστική

και αμετάκλητη η δική σου απεργία

και μας καλεί εκεί

όπου τα δάκρυα δεν προκαλούν

χημικά και ασφυξιογόνα,

ρέουν φυσικά ή ασφυκτιούν

όπως οι ζωές μας

Μαύρος κρίνος

και κόκκινο γαρίφαλο

και ένα απαλό χτύπημα

στην πόρτα της εξόδου

τα κενά της απουσίας ποτέ

δεν γέμισαν λέξεις και λιβάνια

δεν μετριέται με το χρόνο η ζωή

αλλά με το ειδικό της βάρος

Ωφέλιμο φορτίο

οι μνήμες και τα λόγια σου

αυτά είναι που δεν σβήνουν

αυτά που σε κρατούν ανάμεσα μας

ενόσω ταξιδεύεις

Επάρατος νόστος,

στα πιο γόνιμα μυαλά φυτρώνουν μανιτάρια.

Και στον ύπνο του αδίκου τον βαθύ,

που ο πολιτισμός σε καταδίκασε ερήμην,

τα όνειρα θεριεύουν και τον απειλούνε

Θα σε ονειρεύομαι που ονειρεύεσαι

και δεν θα σου ξαναγράψω,

σου κλείνω όμως από τώρα ραντεβού

για την επόμενη γενική απεργία

στην κόκκινη πλατεία

Εμείς όχι,

οι αντιλήψεις μας ωστόσο

κάποτε θα συναντηθούνε

Παράλληλες παραλλαγές αρνήσεων και συναντήσεις

2011-06-21T09:26:00.002+03:00

και ένα πρόχειρο διαγώνισμα 3μήνου:

Τι είναι η πατρίδα..?

α) μην είναι τα σύνορα, β) οι κάμποι, γ) τα βουνά, δ) το χρέος

Γιατί ενώ κάθε “Έλλην που δύναται να φέρει όπλα υποχρεούται να υπηρετήσει στο στρατό” και οι γυναίκες όχι?

α) γιατί πρέπει να ασχολούνται αποκλειστικά και μόνο με την οικογένεια

β) πρέπει να κάνουν καριέρα (εκτός και αν αυτή είναι στρατιωτική)

γ) δεν μπορούν να πολεμούν όταν έχουν περίοδο

δ) ο πόλεμος, η βαρβατίλα και ο βιασμός είναι αντρικές υποθέσεις

Γιατί γίνεται κανείς επαγγελματίας οπλίτης..?

α) για την πατρίδα, β) τη δόξα, γ) την εμπειρία, δ) τα λεφτά

Γιατί στέλνουμε τους στρατιώτες μας να πολεμήσουν εκτός συνόρων..?

α) για να διαδώσουν τον πολιτισμό μας, β) να εξάγουν Δημοκρατία, γ) για ιμπεριαλιστικούς λόγους

Γιατί ξένοι μετανάστες έρχονται στη χώρα μας..?

α) για να δουλέψουν, β) να κλέψουν, γ) ν' αποφύγουν τον πόλεμο, δ) για τον ήλιο και τις παραλίες

Γιατί Έλληνες μετανάστες φεύγουν στο εξωτερικό..?

α) για να διαδώσουν τη κουλτούρα μας, β) να εξάγουν προϊόντα, γ) ν' αποφύγουν τη κρίση, δ) να φέρουν πίσω τα ελγίνεια

Είσαι πράγματι ειρηνιστής και αντιρρησίας..?

α) Πως θα αντιδρούσες αν κάποιος επιθέτονταν στην κοπέλα σου..?

β) Αν εισέβαλαν οι τούρκοι στη χώρα..?

γ) Συμμετέχεις σε πορείες και διαδηλώσεις..?

δ) Φοράς στρατιωτικές αρβύλες και βερμούδες παραλλαγής..?

Για τον στρατό αυτός που δεν υπηρετεί χαρακτηρίζεται ως “ανυπότακτος”, αυτός που υπηρετεί πως ονομάζεται..?

α) υποτακτικός, β) υπήκοος, γ) υπηρέτης δ) έμψυχο στρατιωτικό υλικό

Ο υπουργός και νομοθέτης (του προστίμου των 6.000 ευρώ στους ανυπότακτους) υπηρέτησε ως όφειλε και έπρεπε την πατρίδα..?

α) Υπηρέτησε 19 μήνες, όπως όλοι οι οπλίτες της εποχής του

β) Υπηρέτησε μειωμένη θητεία (Ι3 λόγω «παχυσαρκίας») και πλήρωσε σχετικό πρόστιμο 2.046.000 δρχ

γ) Υπηρέτησε 6 μήνες και εξαγόρασε 9 μήνες θητείας προς 27.000 δρχ. (δηλ. 712,60 ευρώ)

Ο πρ. υπουργός αμύνης και νομοθέτης-αγοραστής (των υποβρυχίων της Πίζας) υπηρέτησε ως όφειλε και έπρεπε την πατρίδα..?

α) Υπηρέτησε 24 μήνες, όπως όλοι οι οπλίτες της εποχής του

β) Υπηρέτησε μειωμένη θητεία λόγω “αλκοολισμού” και πλήρωσε σχετικό πρόστιμο 2.046.000 δρχ

γ) Δεν κατατάχτηκε ποτέ και του αφαιρέθηκε η ελληνική ιθαγένεια

Εγκρίθηκε δάνειο από την τρόικα για την Ελλάδα, όπου για κάθε δόση του ο λαός πρέπει να φτύσει αίμα, το ποσό του δανείου των 110.000.000.000 € ισούται με

α) με τις μεταγραφές και τα έξοδα των ποδοσφαιρικών ομάδων της χώρας, από το '80 και μετά..?

β) με τη δωρεάν σίτιση, στέγαση και θέρμανση όλου πληθυσμού, από το '80 και μετά..?

γ) με τις αμυντικές δαπάνες και τους εξοπλισμούς, από το '80 και μετά..?

Ζακ Πρεβέρ: Οικογενειακό

2011-06-10T22:22:00.000+03:00

Η μητέρα πλέκει
Ο γιος πολεμά
Το βρίσκει πολύ φυσικό η μητέρα
Και ο πατέρας τι κάνει ο πατέρας;
Κάνει επιχειρήσεις
Η γυναίκα του πλέκει
Ο γιος του πολεμά
Αυτός επιχειρήσεις
Το βρίσκει πολύ φυσικό ο πατέρας
Και ο γιος και ο γιος
Τι βρίσκει ο γιος;
Δε βρίσκει τίποτα απολύτως τίποτα ο γιος
Ο γιος η μητέρα του πλέκει ο πατέρας του επιχειρήσεις αυτός πόλεμο
Όταν θα έχει τελειώσει ο πόλεμος
Θα κάνει επιχειρήσεις με τον πατέρα του

Ο πόλεμος συνεχίζεται η μητέρα συνεχίζει πλέκει
Ο πατέρας συνεχίζει κάνει επιχειρήσεις
Ο γιος σκοτώθηκε δε συνεχίζει πια
Ο πατέρας και η μητέρα πηγαίνουν στο νεκροταφείο
Το βρίσκουν πολύ φυσικό ο πατέρας και η μητέρα
Η ζωή συνεχίζεται η ζωή με το πλεκτό τον πόλεμο τις επιχειρήσεις
Οι επιχειρήσεις ο πόλεμος το πλεκτό ο πόλεμος
Οι επιχειρήσεις οι επιχειρήσεις και οι επιχειρήσεις
Η ζωή με το νεκροταφείο

Υστερίες Δρόμου :

2011-05-01T13:55:00.000+03:00

“ Χάνεις λάδια ρε μαλάκα..,”

ήταν τα τελευταία λόγια του αλλοδαπού διανομέα

πριν ξεψυχήσει κάτω από τις ρόδες του βιαστικού

μέσου έλληνα οικογενειάρχη οδηγού

“Θα μπορούσε να ήταν βρισιά..,”

είπε κοιτώντας πλάγια τον τροχονόμο, που έγνεψε καταφατικά

σημειώνοντας στο υπηρεσιακό του μπλοκάκι

“Αλλά αφού ξεμπερδέψουμε με τις ασφαλιστικές,

θα το πάω καλού-κακού για ένα έλεγχο στο συνεργείο..,”

συμπλήρωσε εμφανώς σοκαρισμένος ο οδηγός του Ι.Χ

στις κάμερες που ήρθαν να μαζέψουν τα αίματα

για τα δελτία των οκτώ

Όνειρo γιa ένa Ρέkβιεμ :

2011-04-29T19:37:00.005+03:00

~~ΔενδροειδήΣ~~

Έxaσa το δáσος
aλλá εντόπισa το δέντρο
του áγνωστου aυτόχειρa

Οι λόγοι του γνωστοί
- τι kι aν το σημείωμa
δεν φύτρωσε akόμa;

~~ΔakτυλοδεiκτηΣ~~

Κοίταγa το δákτυλο
kaι έxaνa το φεγγάρι

Sτο σεληνόφως όμως
φaντaζόμουν
aδákτυλους τους kaτaδότες

~~ΕιρηνοποιόΣ~~

Μπρος γkρεμός
κaι πiσω τους λaοθáλaσσa

Κaι στη μέση
όλοι οι στρaτηγοί του kόσμου
λουσμένοι aμέτρητa γaλόνιa
βενζiνης

Κaι λiγο πιο kει
εkτός πλáνου
με πaλaιστινιakή μaντiλa
το kοριτσáκι με τα σπiρτa:

Ένa βήμa πριν την πaγkόσμιa ειρήνη!
.

Anti-Army Soundtrack:

2011-04-23T02:55:00.000+03:00

Xωρίς στρατιώτες δεν υπάρχει στρατός

και χωρίς στρατούς δεν υπάρχει πόλεμος!

Without soldiers there is no army
and without armies there is no war!

Τotal Army Objection - Ολική Άρνηση Στράτευσης - Insumisión

Anti-Army Soundtrack:

01 - Paddy's Irish Clan - Fuck the British Army
02 - D.O.A. - War
03 - Dead Kennedys - Kill The Poor
04 - Angelic Upstarts - Last Night Another Soldier
05 - Barricada - Invitacion a la pesadilla obligada
06 - Arpioni - Insumision
07 - Ya Basta - 10 Guerres coloniales
08 - Burnt Cross - Arms Trade, Death Trade
09 - Anti-Flag - You've got to die for the government
10 - Golliwog - Heaven, Purgatory, Vietnam
11 - Koma - Los niños de lapos guerra
12 - Boikot - Ines
13 - Habeas Corpus - Eso que ellos llaman paz
14 - Sacred Reich - War Pigs
15 - L.A.R.D - War Pimp Renaissance
16 - Oi Polloi - Pigs For Slaughter
17 - D.O.A. - War In the East
18 - Genocide - Srebrenica (Never Again)
19 - Urban Poison - Guerilla
20 - Habeas Corpus - No en mi nombre
21 - T.S.O.L - World War III
22 - Discharge - Never Again
23 - Sin Dios - 1936, un pueblo en armas
.

Μουσικές για Ανυπόταχτους:

2011-04-20T21:47:00.001+03:00

δανεικό από εδώ, αγύριστο από εκεί (free download)

[ πεκιάλδημ ]

2011-04-20T18:04:00.003+03:00

...πες κι άλλα Δημητρούλα! Και άκου και αυτό..!

[ Die for your Government ]

2011-04-19T00:16:00.002+03:00

Anti-Flag: Die for your Government

[ φοροκτόνος έκτρωση ]

2011-04-09T12:38:00.001+03:00

Σύμφωνα με εχέμυθο ωτακουστή του υπουργού οικονομικών αλλά και με τα παπαγαλάκια του υπουργείου υγείας, η κυβέρνηση φέρεται να μελετά και να προετοιμάζει νομοσχέδιο για την ποινικοποίηση των αμβλώσεων. Στα αρμόδια υπουργεία έχουν ηχήσει σήματα κινδύνου καθώς μαζί με την αύξηση της ανεργίας παρατηρείται παράλληλη αύξηση τόσο της υπογεννητικότητας όσο και των αμβλώσεων. Μέσω των τελευταίων το κράτος χάνει φόρους αλλά και νέους φορολογούμενους. Ανεπίσημα χείλη αναφέρουν ότι "πρέπει να μπει ένα τέλος στην κοινωνική αυθαιρεσία που με τις ανεξέλεγκτες αμβλώσεις στερεί πρωτογενείς πηγές εσόδων και κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα το πρόγραμμα κοινωνικής σταθεροποίησης και δημοσιονομικού ελέγχου που θα μας βγάλει από την κρίση".
Χωρίς προς το παρόν να έχουνε διαρρεύσει συγκεκριμένες διατάξεις η κυβέρνηση προσανατολίζεται στην επιβολή διοικητικού προτίμου 6.000 ευρώ (μέσω της εφορίας) για κάθε έκτρωση και διώξεις πλημμεληματικού χαραχτήρα έως 2 χρόνων φυλάκισης για τις γυναίκες αυτές που θα κριθούν υπότροπες σε άμβλωση κατά εξακολούθηση. Ο νόμος θα έχει αναδρομική ισχύ δεκαετίας και θα εξαιρούνται από αυτόν μόνο αποδεδειγμένα βαριές ιατρικές περιπτώσεις. Παράλληλα σχεδιάζεται αύξηση του ΦΠΑ στα προφυλακτικά και στα αντισυλληπτικά γενικότερα.
Αντιδράσεις φαίνεται να υπάρχουν ακόμα και στο εσωτερικό του διακυβερνητικού σχηματισμού καθώς δεν λείπουν οι φωνές αυτές που θέλουν τα νέα μέτρα να επεκταθούν στους άγαμους άνω των 35 ετών αλλά και στους ομοφυλόφιλους. Από το περιβάλλον του υπ. εθνικής άμυνας ασκούνται ακόμα μεγαλύτερες πιέσεις καθώς υποστηρίζεται ότι οι εκτρώσεις εκτός από φοροκτόνες είναι και στρατοκτόνες αφού εκτός των άλλων ζημιώνουν και την επάνδρωση των ενόπλων δυνάμεων.
Αντιδράσεις φαίνεται να έχουμε και στα κόμματα της αριστεράς απ' όπου καταγγέλλεται η έμφαση στην καταστολή και η αδυναμία πρόληψης των αμβλώσεων. Αντιθέτως ΝΔ, ΛΑΟΣ αλλά και η Εκκλησία της Ελλάδος διατείνονται υπέρ της αρχής του υπό διαμόρφωση νομοσχεδίου. Η Ντόρα Μπακογιάννη δήλωσε επιφυλακτική αλλά και σταθερή στην αρχή της δημιουργικής αντιπολίτευσης.
Έτσι όλα δείχνουν ότι σύντομα ένα εκτρωματικό κοινοβούλιο θα υπερφορολογήσει ακόμα και τις εκτρώσεις.

Ξύπνα ρε! Και μην τους δίνεις ιδέες, ικανοί είναι να το κάνουν..! Αμφιβάλλεις..?

"Συμβουλές σε Ανυπόταχτο"

2011-03-31T22:45:00.002+03:00

Υπάρχουν τρόποι να αποφύγεις την ποινική σου δίωξη

κυρίως αν έχεις κάτι που να μοιάζει με μελαγχολία

κι αν -ένα κι ένα!- γράφεις στίχους παρανοϊκούς όπως πι χι

“Τα μάτια τά ‘χουν οι φαντάροι για να βλέπουν”

ή “Κυρ-λοχία πάσχω από δαλτωνισμό:

Βλέπω τον κάθε στόχο ίδιον με την καρδιά μου”.

Υπάρχουν τρόποι.

Αν όμως έχεις φτάσει να πιστέψεις πως δωροδοκώντας

πληρώνεις για να γίνει αυτό που θέλουνε οι άλλοι

μάζεψε απ’ όλες τις γωνιές όση απελπισία σου ‘μεινε ακόμα

και σταθερός

νηφάλιος

σαν υποβολέας

πήγαινε και ψιθύρισε τα λόγια που πρέπει να προφέρουν

εισαγγελείς και στρατοδίκες ...

(Άρης Αλεξάνδρου 1959)

[ ανεκδοτο-λογικά ]

2011-03-19T18:32:00.003+02:00

Εντάξει είναι αστείο το μονταζ,

πιο πολύ όμως γιατί

στον κόσμο των διαχωρισμών

οι λεγόμενοι άνθρωποι του πνεύματος

δεν -πρέπει να- έχουν υλικές ανάγκες...

"Νερό & Αλάτι",

2011-03-03T14:43:00.001+02:00

μια υπεραστική μπαλάντα

για τους 300 μετανάστες-απεργούς πείνας

. . .

Νερό κι αλάτι, 300 βράχοι
και λίγοι κόκκοι ζάχαρης,
πριν με μετρήσει η ζυγαριά
να αργοσβήνω, πολεμώντας

. . .

Πατρίδα μου είναι η σφιχτή γροθιά μου
κι ο αγώνας για της τάξης μου τα δίκια

. . .

Ζωή να χτίσω πάλεψα κι αυτοί με πολεμάνε

. . .

«…Για τους δικούς σου, από την ώρα που φεύγεις μετανάστης είσαι ήδη σαν νεκρός, στρώνουν κάθε βράδυ τραπέζι κι εσύ λείπεις. Τους είπα να με κλάψουν 40 μέρες, κι αυτό ήταν. Κι εμείς αν πεθάνουμε, θα κοιμόμαστε για πάντα ήσυχοι. Όμως, αυτοί που δε μας δίνουν μια σφραγίδα δε θα κοιμούνται ήσυχοι ποτέ. Θέλω να πω και μια κουβέντα στους Έλληνες φίλους που έκανα: μπήκατε στην καρδιά μου. Ζήσαμε ευτυχισμένοι. Και σε όλους αυτούς που μας φέρθηκαν άσχημα, μας έφαγαν λεφτά: σας τα χαρίζω, σαν να μην έχει γίνει τίποτα. Αντίο σας».

Χασάν,
ένας από τους 300 εργάτες μετανάστες απεργούς πείνας

[ Υπεραστικοί και Φίλοι ]

[ Όπου Γης και Πατρίς ]

2011-02-25T00:24:00.002+02:00

Πριν φύγουμε... όλοι μου λέγανε: “Πάρε χώμα. Ρούχα, παπούτσια άσ' τα πίσω. Χώμα μην ξεχάσεις”. Ποτέ μου δεν το κατάλαβα. Τι να το κάνω το χώμα, βρε παιδιά; Σε γη πάω, στεριά θα είναι κι εκεί. Δηλαδή τι; Να το βάλω σε βάζο και να το κλαίω σα χαμένο συγγενή ή να το φυτέψω σε γλάστρα και να τη βαφτίσω πατρίδα; Άλλο χώμα, άλλο ρίζες. Εγώ τις ρίζες μου τις βγάζω από τη μία γη, τις πάω αλλού και πάλι πίσω άμα θέλω. Το χώμα ποτέ δεν θα λείψει από τον κόσμο. Ούτε και η λάσπη...

[ Στ. Κ. ]

Από που να κρατά η σκούφια του...

2011-02-20T10:42:00.006+02:00

Κ α ρ α τ ζ α φ ύ ρ ε ρ . . ?

Να 'σουν λέει αποτυχημένος ζωγράφος αλλά να ζωγράφιζες την υδρόγειο με αίμα, εκλεγμένος δικτάτορας, ο πρώτος Εmo στην Ιστορία, άριος κοντοστούπης και εβραϊκής καταγωγής μακελάρης των Εβραίων... Θα μπορούσε! Η ιστορία της εξουσίας και του ολοκληρωτισμού είναι γεμάτη σχιζοφρένεια. Εξουσιοφρένεια για την ακρίβεια. Από πολιτικής ανάλυσης ο φασισμός κατάγεται από τον σκληρό πυρήνα της εθνοκρατικής Εξουσίας: ένας λαός, ένα έθνος, ένα κράτος. Από ψυχολογικής ανάλυσης ο φασίστας μισεί πρώτα απ' όλα τον εαυτό του. Γι' αυτό και κάλλιστα σήμερα μπορεί να 'ναι κανείς αποτυχημένος εκδότης-δημοσιογράφος και να κατέχει δημόσιο βήμα, τηλεπλασιέ στη βουλή, επαγγελματίας ψεύτης που κόβεται για την αλήθεια, χριστιανορθόδοξος αρχαιολάτρης , άριος σαπιοκοιλιάς, μεταναστοφάγος απόγονος μεταναστών, μισαλόδοξος και ρατσιστής αγνώστου ταυτότητας και καταγωγής ιπτάμενο αντικείμενο... Αλήθεια, από που να κρατάει η σκούφια του Καρά Τζαφέρ..? Καρά στα τούρκικα δεν είναι το μαύρο και Τζαφέρ στ' Αραβικά ο γάιδαρος? Πάντα το 'χα απορία: Τι σημαίνει το επώνυμο Καρατζαφέρης;

Επάρατος Νόσ(τ)ος...

2011-02-18T22:57:00.007+02:00

...και θυμειοθεραπεία:

.
.

[ "Sweet Dreams" -Mai.Man.Cover ]

.

Ποιητής είναι ένας αποτυχημένος αστροναύτης

2011-02-14T19:51:00.007+02:00

Λιβάδι, Κεραυνός, Βοσκός, Μάγος, Ονειροκλέφτης, Χείμαρρος,

Κλειδαράς, Επαίτης, Φύλακας, Δραπέτης, Κένταυρος, Βεγγαλικό,

Σύνδεσμος, Αγγελιοφόρος, Δρόμος, Αδερφός, Ηχείο, Στίχος...

Τι να απαριθμώ οδούς και ονόματα

απ' όλες πέρασα και όλα ήμουνα

αν αυτό είναι που τελικά μετράει

Τι κι αν έδεσα στο λιμάνι των έξεων

και από δω περαστικός είμαι

ένα πρωί με τα κύματα θα παραβγώ

ως τον παλιό φάρο του Πλανήτη,

ωτοστόπ θα κάνω στις ψαρόβαρκες

και μην τον είδατε τον Πάντα Γη

Δε νοσταλγώ,

είμαι ότι έχω υπάρξει και ότι έχω υπάρξει

μπορώ κάλλιστα να ξαναγίνω,

μόνο για ότι δεν έγινα γράφω καμιά φορά,

έτσι, για να ξεγελώ τις ημικρανίες

Άλλωστε

ποιητής είναι ένας αποτυχημένος αστροναύτης,

στα Γκούλαγκ

Χορός Στο Νείλος Του Γκρεμού:

2011-01-30T12:35:00.012+02:00

[ Νείλος ]

Ας ενστερνισθώ τον Νότιο άνεμο

Είναι αστόλιστος

Είναι ερυθρός.

Του Νείλου αιώνια ψυχή

Μην φωλιάζεις πιά ως φλόγινη σιωπή

Ελευθερώσου!

Στίς μάζες της Αιγύπτου που ξεσηκώνονται ενάντια

στο διεφθαρμένο καθεστώς των Μουμπάρακ,

σ'ολους αυτούς που υποτιμούν την αραβική ψυχή

Ι.Τζανάκος

(1) ΔανεικόΓραφο, από: Αυτοκαθορισμός

(2) ΙστοριόΓραφο, από: Rosso Nero

(3) ΕιδησιόΓραφο, από News247: Αίμα και αναρχία στην Αίγυπτο

(4) ΥστεριόΓραφο, από γκράφιτι:

مبارك، قبالة يمارس الجنس

Mubarak, fuck off!

Y. Γ :

Από την εκδήλωση του Θερσίτη 13/2, για τις εξεγέρσεις σε Μαγκρεμπ και Αίγυπο

.

Αγωνίζονται για την Ειρήνη:

2011-01-29T10:49:00.003+02:00

.
Ειρήνη, λένε.
Ειρήνη στο μυαλό;
Ειρήνη στη γη;
Τι είδους ειρήνη;

Τους βλέπω να μιλάνε, να διαφωνούν, να παλεύουν.
Για ποια ειρήνη ψάχνουν.
Γιατί σκοτώνουν; Τι σχεδιάζουν;

Μόνο λόγια; Γιατί διαφωνούν;
Είναι τόσο απλό να σκοτώνεις; Αυτό είναι το σχέδιο τους;

Μα, βέβαια!
Μιλάνε, διαφωνούν, σκοτώνουν.
Παλεύουν για την ειρήνη.

Σακέρ Αμπντουραχήμ Ααμέρ,
Βρετανός Σαουδάραβας,
έγκλειστος του Γκουαντάναμο από το 2002

Τα ελληνικά γκουαντάναμο
.

“κανένας εργάτης ανασφάλιστος, κανένας μετανάστης χωρίς χαρτιά”

2011-01-29T00:07:00.003+02:00

Το πανεπιστημιακό άσυλο, από την σκοπιά των κοινωνικών αγώνων, υπάρχει και ισχύει μόνο όσο υπάρχουν κοινωνικοί αγώνες που το υπερασπίζονται. Όσο γενικεύεται η αποπολιτικοποίηση τόσο φθίνει και η δυναμική του ασύλου. Όπως συμβαίνει πχ και με τα εργατικά κεκτημένα που σήμερα κονιορτοποιούνται, αφού δεν υπάρχουν ισχυροί εργατικοί αγώνες να τα υπερασπιστούν.

Από την σκοπιά της Δημοκρατίας ο θεσμός του Ασύλου, προϊόν και απόρροια του έντονου κοινωνικού και ταξικού ανταγωνισμού της μεταπολίτευσης, θεωρητικά υπερασπίζεται τις δημοκρατικές αρχές και διαδικασίες στο εσωτερικό των Παν/μίων. Η νομική σχολή πάλι υποτίθεται ότι αποτελεί, πρακτικά και συμβολικά, το λίκνο του νομικού πολιτισμού μιας κατ' επίφαση Δημοκρατίας.

Προφανώς και η επιλογή του κτηρίου της Νομικής για να στεγάσει την απεργία πείνας και τον κοινωνικό αγώνα των μεταναστών (και όχι τους ίδιους σαν κατάληψη στέγης όπως ο νεοελληνικός ρατσισμός διέδιδε) βασίστηκε στους παραπάνω δημοκρατικούς θεσμούς και συμβολισμούς. Το πανό άλλωστε, επί της Σόλωνος ήταν σαφές: “κανένας εργάτης ανασφάλιστος, κανένας μετανάστης χωρίς χαρτιά”.

Ακούσαμε τα χίλια μύρια όσα συκοφαντικά και ρατσιστικά αυτές τις μέρες από τους υπερασπιστές καπιταλιστών και δολοφόνων (βλ. Παπουτσή κλπ πολιτικάντιδες ), από διορισμένους από το υπουργείο δημόσιας τάξης Πρυτάνεων και Κοσμητόρων (βλ. Τσινισιζέλης) και τα γνωστά δημ(ι)οσιογραφικά φερέφωνα του Προ.Πο (όπως ο Βερύκιος και το συνάφι του). Κουβέντα όμως για την ταμπακιέρα.

Καλά, εγώ δεν πιστεύω (σ)τη Δημοκρατία, εκείνη πιστεύει όμως στον εαυτό της? Με το συμπάθιο δηλαδή αλλά εάν Δημοκρατία είναι το πολίτευμα της πολιτικής ισότητας και ελευθερίας (sic!) σήμερα δεν θα υπήρχε “κανένας εργάτης ανασφάλιστος, κανένας μετανάστης χωρίς χαρτιά”.

Αλλά όπως λέει μια καταλανική παροιμία: όταν ένας πλούσιος πέφτει κάτω, όλοι τον βοηθάνε να σηκωθεί. Όταν πέφτει ένας φτωχός, όλοι πέφτουν επάνω του. Αυτή είναι η Δημοκρατία:

Όταν καταρρέει η οικονομία, το πολιτικό σύστημα βοηθάει το Κεφάλαιο να σηκωθεί και ρίχνει όλα τα βάρη της κρίσης επάνω στους φτωχούς. Και όταν οι φτωχότεροι των φτωχών σηκώσουν κεφάλι διεκδικώντας τα πιο αυτονόητα των αυτονόητων όλοι πέφτουν πάνω τους να τους κατασπαράξουν, όπως χθες βράδυ στη Νομική...

( - ) : ο (εξά)ψαλμος της εβδομάδας, η περικύκλωση, ένα χθεσινό λεπτό, το βλογ των απεργών πείνας...

Μίνι Ντοκυμαντέρ περί Ξύλινης Γλώσσας:

2011-01-25T12:07:00.002+02:00

[ mauroprovatos ]
;-)
¡ respect !

.

[ ίππων συν/μείωση ]

2011-01-22T12:35:00.003+02:00

Και πάνω που λέω πως με στίχους ξορκίζω το κακό
μάλλον το εξοργίζω τελικά και με εκδικείται
χάνω και του Κολόμβου τo αυγό και η πάσα χάλια
και αναρωτιέμαι όλο και πιο συχνά εάν
'τα συναισθήματα είναι πάντα
πιο δυνατά από τα γεγονότα'
ή αν η πραγματικότητα πιο οδυνηρή
κι απ' τον οδυρμό των λέξεων μου.
Χρυσή και άγια η χρυσή τομή μα
ο Σολομώντας σαδιστής και παιδοκτόνος
και ανάθεμα αν χωρίς να γκρεμοτσακιστεί ποτέ κανείς
θα προχωρούσε έστω και ένα βήμα παραπέρα
από το σφιχτοδεμένο δίλημμα και τον κόμπο στο λαιμό
του σχοινοβάτη
.

[ Μέλαν Αχός Λία ]

2011-01-16T13:53:00.003+02:00

.
Κουκιά σπέρνω,
                            αναμμένο
                                            όντας
το αναπόφευκτο του θερισμού
κοσκινίζω λέξεις
και γδέρνω σημασίες

κρατώντας τις ξανθές
αλλά και όλες εκείνες
που σαν παραπόταμοι καταλήγουνε
                                                          σε 'σένα

τοιουτοτρόπως οι μαύρες σκέψεις
άχαστες
γυαλίζουν στις εκλείψεις

για τους τρίτους άλλωστε
πάντα
είμαστε
σκόρπιες στιγμές
                              και
                                     σκοτεινά νοήματα
                                                          κατα
                                                 κερμα
                                              τις
                                       μένα

που αν ενωθούν παραμορφώνονται τόσο
όπως το κόκκινο ωχριά
αν εκτεθεί στη λήθη

αναίμακτα δεν γίνεται
                                              να συνδέσεις
                                     ο ύ τ ε
                                              να διαχωρίσεις

σιαμαία τρίγωνα που τα πλευρά τους
εφάπτονται του κύκλου της ζωής σου
και οι διαγώνιες οδοί τους έχουν ονόματα
                                                                    όπως:
                                                                                   αναγγελία
                                                                   απώλεια
                                             μελαγχολία
.

[ Πιονέροι Λιποτάκτες ]

2011-01-09T13:31:00.002+02:00

Δεν πα' να τους δείχνουν εκείνοι από ψηλά σαν πιόνια στην πολιτική σκακιέρα, ποτέ τους δεν θέλησαν αυτοί να γίνουν υπηρέτες ανακτόρων. Δεν πα' να αναλύουνε τα όνειρα του πλήθους, μήπως ποτέ θα ελέγξουν χωριστά του καθενός τη σκέψη; Και ας καταγράφονται κινήσεις και πατήματα, ο νους δεν συλλαμβάνεται. Ο φόβος της ανατροπής χτίζει φράχτες και ιδρύματα, όμως κανένα σύστημα ποτέ δεν κατάφερε να κερδίσει έστω έναν τρελό στο σκάκι.

Ας θέλουνε λοιπόν εκείνοι να προχωρούν με τους κανόνες, αυτοί σβήνουν τα νταμάκια όπου πατούν. Ακόμα και αν στριμώξει κάποιον ο αξιωματικός μέχρι εκεί που πάτησε, αυτός ο κάποιος, δεν γίνεται παιχνίδι. Αυτοί δεν επιτίθονται ευθέως στον βασιλιά αλλά στην Εξουσία του, με τα σβησμένα τετράγωνα τού περιορίζουν τις κινήσεις, ωθώντας τον μαζί με την αυλή στο περιθώριο ή την πολιτική χρεωκοπία.

Άσε τους από πάνω να νομίζουν ότι η γη είναι επίπεδη με ασπρόμαυρα κουτάκια και να διαβάζουν τον καιρό με χρηματιστηριακά διαγράμματα. Μονάχα αυτοί, οι λιποτάκτες πιονέροι, εκτιμούν τους κύκλους της Ιστορίας και μόνο αυτοί ξέρουν να χορεύουν τον χορό της βροχής από πέτρες.

[ αφαιρετική σκέψη με συγκεκριμένη αφορμή: στον Χρήστο Π. ]

Υ.Γ: Free Marie Meyer

Minotauromaquia:

2011-01-08T11:38:00.000+02:00

¡¨¨ Καλή Χρονιά αλά γαλλικά ....!

2011-01-02T11:29:00.007+02:00

Άλλοι ανάβουν βεγγαλικά και οι Γάλλοι προλετάριοι καίνε αυτοκίνητα για να γιορτάσουν το νέο έτος! Από το μιλένιουμ και μετά τις εξεγέρσεις στα Γαλλικά προάστια το κάψιμο αυτοκινήτων ανήμερα της πρωτοχρονιάς αποτελεί στάνταρ έθιμο τόσο που οι ομάδες των γκέτο φαίνεται να συναγωνίζονται μεταξύ τους για τo ποια θα κάψει τα περισσότερα. Την περσινή άγια νύχτα κάηκαν κάτι λιγότερα από 1200 αμάξια ενώ έγιναν περισσότερες από 500 προσαγωγές και συλλήψεις. Φέτος μάθαμε ότι τις κρίσιμες ώρες περιπολούσαν 55.000 μπάτσοι αλλά δεν θα μάθουμε τον ακριβή αριθμό των αυτοκινούμενων βεγγαλικών. Γιατί, ύστερα από απόφαση του γαλλικού υπουργείου εσωτερικών και της αστυνομικής ηγεσίας δόθηκαν εντολές αποκλεισμού και λογοκρισίας κάθε σχετικής πληροφορίας -τόσο διευρυμένες μάλιστα που αφορούν μέχρι και στο google! Το πνεύμα του Ντε Γκολ συνεχίζει να κυβερνά αλλά η πόλη του φωτός δεν παύει να φωτίζεται από τα προάστια, όπου καίγονται εορταστικά τα τετράροδα σύμβολα μιας ευμάρειας που ποτέ δεν θα έρθει για τους προλετάριους και τους κοινωνικά αποκλεισμένους. Χωρίς νούμερα και στατιστικές ο μύθος εξαπλώνεται πιο γρήγορα, το ίδιο ευχόμαστε και για τις φλόγες..!

.

Silent Night:

2010-12-26T12:39:00.003+02:00

Άγια νύχτα, των κρυστάλλων
με χαρά οι Χριστιανοί
τα όπλα ανυμνούνε
το θεό δοξολογούνε
μ' έναν σμπάρο, μια φωνή
οι αλλόθρησκοι νεκροί...

Άγια νύχτα, εμφυλίων
πέρα στ' άγρια βουνά
απεργούνε οι αγγέλοι
απ' τα ουράνια θεία αγέλη
στον Φασίστα "basta ya"
ψάλλουν "ποτέ ξανά"..!

.

Να τα πούμε..?

2010-12-25T14:13:00.000+02:00

.

.

.

.

Σημειώσεις [για τη Νέα Μασσαλιώτιδα]

2010-12-04T02:23:00.004+02:00

Απόψε δεν θα γράψω στίχους / για μια ανεκπλήρωτη αγάπη / τ' αφήνω αυτό / στους πλιάτσικες της μουσικής βιομηχανίας /.

Αυτό το μέλλον δεν αξίζει σε κανέναν / τίποτα καλό δεν θα ξημερώσει / αλλά και σήμερα / τίποτα κακό δε νυχτώνει / πνίγω την απαισιοδοξία στο παστίς / και πίνω στην υγειά του έρωτα / στους φίλους / στους συντρόφους / στην εικόνα σου και στο όνειρο μου /.

ακόμα και μετανάστης θα τον φτάσω / έρωτας πλατωνικός / κι η Προβηγκία προηγείται της Ιθάκης /.

Απόψε το τσούρμο δεν θα παίξει / κάποιο ρέγγε για τη Μασσίλια /

και δεν θα μας τραγουδήσει / το μικρόφωνο είναι σπασμένο /.

σαν την πένα του Ιζζό και τον φανό / του Λουξ με τη ντουντούκα /.

Kοίτα πως κατάντησαν την πόλη / και την ζωή / και το παλιό λιμάνι /.

Χωρίς να ξέρουν από μουσική / τα νέα μέτρα κουρδίζουν / την ορχήστρα της οργής /.

το πλήθος θα χορέψει έναν βουβό / και βίαιο χορό /.

τι κι αν ξέχασε τα λόγια του διεθνισμού / της ανθρωπιάς τη γλώσσα /

κι όμως δεν μπορεί να κάνει αλλιώς / θα ρθει συλλογικά / η αναλαμπή της μνήμης /.

Αυτή είναι, φίλε μου, η γάτα / σου τρίβεται όταν την ταΐζεις / την κάνει άμα την κυνηγήσεις / ποτέ δεν το ξεχνά / κι άμα τη στριμώξεις δεν κωλώνει / στα ίσια να σου χιμήξει /.

Αδιέξοδο, το τίποτα μπροστά / η σβάστικα δεξιά / και ζερβά: της αριστεράς το τίποτα / πάμε / το μόνο που χρειάζεται / είναι λίγη υπομονή και μια καλή ενέδρα /.

Ω! γαμώ το / είναι τα χέρια μου υγρά / και το μικρόφωνο σπασμένο /

κι απόψε το τσούρμο δεν θα παίξει / κάποιο ρέγγε για τη Μασσίλια / και δεν θα μας τραγουδήσει / οξιτανικά /.

Κάνε ένα διάλειμμα / έχω φάει του σκασμού το σκόρδο / αγιολί /

απόψε Ιούδα δεν θα με φιλήσεις / και δεν θα γράψω στίχους / για μια ανεκπλήρωτη αγάπη /.

Τ' αλάνια έχουν έτοιμη τη λύση / έχουν ήδη φορτώσει το ηχοσύστημα στο φορτηγό / και περιμένουν ένα δυνατό κείμενο / έχουν ρυθμούς αποθηκευμένους / και ένα κάρο μελωδίες / τρέχω και ΄γω να γράψω / της νέας Μασσαλιώτιδας / τους νέους στίχους... / .. / ...

... / σκόρδο και ελευθερία /...

“Srebrenica (Never Again)” #2: η ιστορία

2010-11-28T22:59:00.003+02:00

Συνέχεια, από το προηγούμενο:

Αφορμή ήταν ένα (βοσνιακό) τραγούδι, επίλογος ας είναι ένα άλλο (με ελληνικό στίχο) κομμάτι. Όμως, όπως σας έλεγα, όλα από κάπου ξεκινάνε, αλλά τι σημασία έχει η αρχή όταν αυτά καταλήγουν σε γενοκτονίες, ομαδικούς τάφους και Νατοϊκούς βομβαρδισμούς; Ή μήπως κάθε πόλεμος δεν έχει ως κίνητρο την Εξουσία και κάθε εθνική ιστορία δεν χτίζεται πάνω σε ομαδικούς τάφους;

Ωστόσο, επειδή τα γεγονότα είναι αυτά που οδηγούν σε γενικεύσεις ενώ το αντίθετο συσκοτίζει τα γεγονότα και αλλοιώνει τα συμπεράσματα, ας πάρουμε τα πράγματα -σχεδόν- απ' την αρχή, ουδέτερα από εθνική αλλά όχι και από κοινωνική/ταξική σκοπιά. Δύσκολο το εγχείρημα αλλά αξίζει τον κόπο, ειδικά στον τόπο που ζούμε και με τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη όπου γαλουχηθήκαμε:

Η σχάση της Ομοσπονδίας:

Με την ανατολή των 90's και την πτώση του ανατολικού μπλοκ μαίνονται και τα εθνικιστικά μαγειρέματα στο καζάνι των Βαλκανίων και την Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία για τη νομή των εδαφών και της Εξουσίας. Η κατάρρευση του κομμουνιστικού ομοσπονδιακού καθεστώτος βρίσκει σε πιο ισχυρή θέση (σε σχέση με τα υπόλοιπα ομόσπονδα κράτη) Σλοβενία, Κροατία και Σερβία. Η πρώτη βγαίνει σχεδόν αναίμακτα από την διάσπαση, η δεύτερη αναζητά πλάτες στην ΕΕ και η τρίτη (υπό τη δικτατορία Μιλόσεβιτς και με τον έλεγχο του πρώην Γιουγκοσλαβικού στρατού στα χέρια της) εμμένει στην διατήρηση της Ομοσπονδίας υπό Σερβική κατοχή. Η Βοΐβοντίνα και το Μαυροβούνιο εντάσσονται άμεσα στο πλευρό των Σερβών ενώ τα ζόρικα και το μεγάλο μακελειό προμηνύεται κυρίως στις φτωχότερες και εθνικά μεικτές Δημοκρατίες της Βοσνίας, Κοσόβου και Μακεδονίας.

Από τη στιγμή που η Ομοσπονδία Σοσιαλιστικών Γιουγκοσλαβικών Δημοκρατιών διαλύεται εσω-θεσμικά και πολιτικά προκρίνεται η μετάβαση από τον όποιο ανατολικού τύπου “υπαρκτό σοσιαλισμό” στο δυτικό-καπιταλιστικό μοντέλο εθνικών κρατών, κάθε ιστορική προσέγγιση περί (Γιουγκοσλαβικού) Εμφυλίου είναι εξίσου καταδικασμένη στην αποτυχία και τον εθνικισμό. Αλλά και κάθε δυτικοευρωπαϊκό και Νατοϊκό κράτος είναι, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, συνυπεύθυνο για τις σφαγές που θα ακολουθήσουν.

Η μεταστοιχείωση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης:

Εθνικοί πόλεμοι και εθνικιστικές συρράξεις μαίνονται για σχεδόν μια δεκαετία στις μεικτές Κροατικές, Σερβικές και Μουσουλμανικές περιοχές, μικρότερου αρχικά βελινικούς στο Κόσοβο και τη Μακεδονία, εκατόμβες νεκρών και σφαγές (με αποκορύφωμα τη γενοκτονία της Σρεμπρένιτσα) στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Και κυρίως του Σεράγεβο (που πολιορκείται τέσσερα ολόκληρα χρόνια από τον Σερβικό τακτικό στρατό και τους Σερβοβόσνιους παρακρατικούς) που έχει την “ατυχία” να αποτελεί την πιο μεικτή από τις μεικτές ζώνες της πρώην Ομοσπονδίας: Σερβοβόσνιοι, Κροάτες και Μουσουλμάνοι της Βοσνίας μάχονται μεταξύ τους για την επικράτηση και την Εξουσία αλλά και ένα ποσοστό μεικτών οικογενειών (που δεν χωράει σε κανένα έθνος) μάχεται για την επιβίωση του από τις εθνοκαθάρσεις. Και είναι αυτό κυρίως το “μπάσταρδο” κομμάτι του Βοσνιακού λαού που κόντρα στο ρου των εθνικισμών και της ιστορίας προκαλεί την συμπάθεια και την ελπίδα στους όποιους αντιφρονούντες για ένα “πολυπολιτισμικό” Σεράγιεβο.

Από τα τέλη του '91 (και ενώ ήδη οι Σερβικές δυνάμεις έχουν καταλάβει σχεδόν το 1/3 της Κροατίας και έχουν “εκκαθαρίσει” περιοχές όπως το Βούκοβαρ) ανοίγουν το μέτωπο της Βοσνίας, ξεκινώντας με πλάνο πολιτικής αποσταθεροποίησης. Οι Σερβοβόσνιοι (30% του Βοσνιακού πληθυσμού) οργανώνονται πολιτικά και στρατιωτικά, διαχωρίζονται εθνικά και με αρχηγό τον Κάρατζιτζ διεκδικούν το Σερβικό κράτος της Βοσνίας. Τον Φλεβάρη του '92 και με ορατή την απειλή του πολέμου όλοι οι υπόλοιποι (Βόσνιοι, Κροάτες και Μουσουλμάνοι) συνενώνονται προσωρινά υπό τον μετριοπαθή -τότε αλλά πάντα- τυχοδιώκτη Ιζεμπέκοβιτς ανακηρύσσοντας την ανεξαρτητοποίηση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης ως πολυεθνικού κράτους με πρωτεύουσα το Σεράγεβο.

Υπό την απειλή της Σερβικής κατάκτησης και χωρίς ιδίες στρατιωτικές δυνάμεις η κίνηση αυτή αποσκοπεί ουσιαστικά στην πολιτική αναγνώριση από την ΕΕ και την προστασία του ΟΗΕ. Και ναι μεν τα Ηνωμένα Έθνη ένα μήνα αργότερα θα στείλουν κυανόκρανους παρατηρητές που καταγράφουν τις σφαγές -κάποιες φορές με την παρουσία τους τις αναβάλουν- αλλά ποτέ δεν θα τις εμποδίσουν. Στο μεταξύ οι 90.000 σερβικού τακτικού στρατού του στρατηγού Μλάντιτς μαζί με τις παραστρατιωτικές συμμορίες των Αρκάν, Σέσελι, Τσόβιτς, Λούκιτς, κ.α. έχουν ξεκινήσει και συνεχίζουν ακάθεκτοι το θεάρεστο έργο της σφαγής των αλλόθρησκων και των εθνικών εκκαθαρίσεων στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Μικρά χωριά εξαφανίζονται εν μια νυκτί και μεγαλύτερες πόλεις όπως το Σεράγεβο και η Σρεμπρένιτσα βομβαρδίζονται καθημερινά και για χρόνια πολιορκούνται ανελέητα.

Το παλιό ορυχείο με τα νέα πτώματα:

Η Σρεμπρένιτσα, μια μουσουλμανική πόλη 9.000 κατοίκων ανάμεσα στην Τούζλα και τα σύνορα της Σερβίας, πολιορκείται από τους Σερβοβόσνιους από τον Απρίλη του '92 και για περισσότερα από τρία χρόνια. Και ενώ ισοπεδώνονται τα περίχωρα της σε αυτήν συγκεντρώνονται κάτω από άθλιες συνθήκες επιπλέον 50.000 πρόσφυγες και τραυματίες, επιζώντες των σερβικών εθνικών εκκαθαρίσεων και καταδικασμένοι στην λιμοκτονία. Λίγο η στοιχειώδης και μαφιόζικου τύπου αντίσταση των άτακτων μουσουλμάνων του Νάσερ Όριτς (που συχνά με τη σειρά τους επιδίδονται σε πλιάτσικο και εκδικητικές επιδρομές κατά Σερβικών χωριών) πολύ περισσότερο ο εγκλωβισμός Γάλλων κυανόκρανων στο κέντρο της πολιορκίας αναστέλλουν προσωρινά την γενοκτονία. Και στις 12 Μαρτίου 1993 οδηγούν στην σύναψη μιας εύθραυστης όσο και άνισης εκεχειρίας που καταλήγει στον αφοπλισμό των μουσουλμανικών ομάδων και στην προώθηση των σερβοβοσνιακών θέσεων. Μια καινούρια όσο και διφορούμενη ορολογία γεννιέται αυτοσχέδια στην πολιτική του ΟΗΕ καθώς η Σρεμπρένιτσα ανακηρύσσεται “ασφαλής περιοχή” υπό την προστασία 120 (Γάλλων αρχικά, Καναδών ενδιάμεσα και Ολλανδών στο τέλος) κυανόκρανων.

Εάν η Σρεμπρένιτσα είχε ανακηρυχθεί ως “ασφαλές καταφύγιο (safe haven)” όπως γίνονταν έως τότε, ΟΗΕ και ΝΑΤΟ θα υποχρεώνονταν από το καταστατικό τους στην στρατιωτική προστασία των προσφύγων και στην άμεση πολεμική εμπλοκή τους στον πόλεμο της Βοσνίας. Προφανώς η “πολιτισμένη και φιλειρηνική” Ευρώπη -που ηγείται των ειρηνευτικών διαδικασιών- δεν επιδιώκει κάτι τέτοιο, νίπτει τας χείρας της και αποποιείται των ευθυνών της σφυρίζοντας αδιάφορα. Προφανώς και τα σερβικά στρατιωτικά και παραστρατιωτικά επιτελεία αντιλαμβάνονται δικαίως το σφύριγμα ως κλείσιμο ματιού και χωρίς βιασύνη προετοιμάζονται για το μεγάλο μακελειό, αυτό που αργότερα θα χαρακτηριστεί ως το πρώτο ευρωπαϊκό ολοκαύτωμα μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Καλοκαίρι του 1995 και το Σερβικό πυροβολικό πυκνώνει τους βομβαρδισμούς του, 11 Ιουλίου και οι Ολλανδοί κυανόκρανοι παραδίδουν αμαχητί την “ασφαλή περιοχή” στους πολιορκητές της. Στο πολιτικό σκηνικό, οι εντολές οπισθοχώρησης και εγκατάλειψης των προσφύγων, υπό την πίεση της “διεθνούς κοινής γνώμης”, θα οδηγήσουν αφενός την Ολλανδική κυβέρνηση στην παραίτηση της και αφετέρου θα δρομολογήσουν τις διαδικασίες για την άμεση στρατιωτική παρέμβαση του ΝΑΤΟ.

Στη σκηνή του δράματος, οι ανηλεείς βομβαρδισμοί και το ομαδόν πυρ θα δημιουργήσουν εκατόμβες νεκρών και άτακτη φυγή των αμάχων, οι οποίοι με τη σειρά τους θα διασπαστούν και θα δημιουργήσουν δύο μεγάλα καραβάνια προσφύγων. Οι εναπομείναντες γυναίκες με τα παιδιά θα ακολουθήσουν την οδική διαδρομή προς την Τούζλα, χωρίς ωστόσο να λείψουν από τον διωγμό τους τα στρατιωτικά πυρά, οι απαγωγές και οι βιασμοί. Δεκαπέντε περίπου χιλιάδες άνδρες, έχοντας προφανώς αντιληφθεί το σχέδιο γενοκτονίας, θα ακολουθήσουν ελικοειδής διαδρομές μέσα απ' τα βουνά και κάποιες φορές θα χρειαστεί να επιτεθούν -εν είδη αντάρτικου- σε στρατιωτικά μπλόκα για να επιβιώσουν. Από αυτούς τους ανθρώπους 300 φέρεται να έχουν όπλα και μόλις περίπου 50 να είναι οι άντρες του τάγματος βουνού των Μουσουλμάνων της Βοσνίας μαζί με τον ίδιο τον Νάσερ Όριτς (που με την διάσωση των προσφύγων σήμερα θεωρείται λαϊκός ήρωας στη Βοσνία).

Εκτός όμως από τους νεκρούς και τους πρόσφυγες υπάρχουν και οι συλληφθέντες. Στις 14 Ιουλίου ο συνταγματάρχης Ράντισλαβ Γιάνκοβιτς αναφέρει στο Ολλανδικό επιτελείο ότι οι σερβοβοσνιακές δυνάμεις έχουν συλλάβει περίπου 6.000 αιχμαλώτους πολέμου. Οι εντολές του Κάρατζιτς είναι σαφείς: “Όλοι όσοι είναι εκεί κάτω θα πρέπει να εκτελεστούν. Σκοτώστε όλους αυτούς που μπορούν να φέρουν όπλο”. Όπερ και εγένετο: περισσότεροι από 8.000 Μουσουλμάνοι άνδρες και αγόρια μεταξύ 11 και 80 χρονών έπεσαν νεκροί από Σερβικά πυρά και μπαζώθηκαν σε ομαδικούς λάκκους, ανάμεσα στις 11 και 19 Ιουλίου '95. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών δεν έπεσαν στην μάχη αλλά εκτελέστηκαν βάση του σχεδίου εθνοκάθαρσης της περιοχής.

Η εξώθερμη αντίδραση και η ελληνική σημαία:

Λίγες ώρες μετά την άλωση της Σρεμπρένιτσα, πάνω από τους φρεσκοσκαμμένους ομαδικούς τάφους και τα αποκαΐδια, μαζί με τα σερβικά λάβαρα θα κυματίσουν περήφανα η ελληνική και η βυζαντινή σημαία ενώ οι Έλληνες εθελοντές θα παρασημοφορηθούν από την ίδια τη Σερβοβοσνιακή ηγεσία. Η ελληνοσερβική φιλία σε όλο της το μεγαλείο αλλά και η τρανή απόδειξη της ελληνικής συμμετοχής στο μακελειό και τη λεηλασία. Διόλου παράξενο αφού καθ΄ όλη την διάρκεια των γιουγκοσλαβικών πολέμων το ελληνικό κράτος υπήρξε ο πιστότερος σύμμαχος των Κάρατζιτς/Μιλόσεβιτς παρέχοντας τους πλήθος διπλωματικών/οικονομικών/κατασκοπευτικών/στρατιωτικών “διευκολύνσεων”, με το αζημίωτο πάντα αλλά και την υπόσχεση αναδιανομής Μακεδονικών και Αλβανικών εδαφών μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας.

Με τη σύναψη της ελληνοσερβικής συμμαχίας η Ελλάδα συμμετέχει ανεπίσημα στον πόλεμο αλλά παράλληλα προετοιμάζεται και για το ενδεχόμενο επίσημης εμπλοκής της, έχοντας πρώτα απ' όλα κερδίσει -με τη συστηματική προπαγάνδα και τον έλεγχο των ΜΜΕ- την εθνική συσπείρωση στο εσωτερικό της. Ο σύμμαχος έχει προ πολλού βρεθεί στο όνομα των ομόθρησκων Σέρβων αδελφών μας, οι συνωμοσίες περί ευρωπαϊκών μουσουλμανικών τόξων (Βοσνία-Αλβανία-Μακεδονία-Τουρκία) παρέχουν τα ιδεολογικά άλλοθι και σε νούμερο ένα εχθρό έχει ανακηρυχθεί η Μακεδονία, παρόλο τον εμφύλιο μεταξύ αλβανόφωνων και σλαβόφωνων και την πλήρη ανυπαρξία στρατευμάτων στο εσωτερικό της. Η δε Αλβανία είναι ήδη αποσυντεθειμένη σαν κράτος και οι Αλβανοί μετανάστες μετατρέπονται σε υποχείριο της εξωτερικής πολιτικής, κάτω από τις εθνικιστικές κορώνες περί αλυτρωτισμού της Βαρείας Ηπείρου.

Με τα αλλεπάλληλα ελληνικά διπλωματικά “σαμποτάζ” στα σχέδια του ΝΑΤΟ και τα βέτο στον ΟΗΕ (με πρόσχημα την αναγνώριση της Μακεδονίας) και με δεδομένη τόσο την πολιτική ανεπάρκεια όσο και τις απόπειρες χειραγώγησης (μέσω της Ελληνικής Προεδρίας) της ΕΕ αυτό που επιδιώκει η συμμαχία Μιλόσεβιτς-Κάρατζιτς και Μητσοτάκη-Σαμαρά/Παπανδρέου-Πάγκαλου είναι η καθυστέρηση της Αμερικανικής εμπλοκής. Τόσο όμως οι πρώτοι με τις στρατιωτικές τους “χοντροκοπιές” στη Σρεμπρένιτσα και το Σεράγεβο όσο και οι δεύτεροι με τις διπλωματικές τους “τσαπατσουλιές” και τις πλαστογραφήσεις εγγράφων και πληροφοριών, τελικά επιταχύνουν παρά εμποδίζουν την ανάμειξη των πλανητόμπατσων στους σύγχρονους αυτούς βαλκανικούς πολέμους.

Ο Θείος Σαμ και η βίαιη σύντηξη:

Με την ενίσχυση του Τούτζμαν και του Κροατικού στρατού, του Ιζεμπέκοβιτς και των Μουσουλμανικών ομάδων και κυρίως με την αεροπορία του ΝΑΤΟ, οι “Σύμμαχοι” μέσα σε λίγους μήνες οδηγούν τον Σερβοβοσνιακό στρατό σε ήττα και στην υπογραφή της ειρηνευτικής συνθήκης του Ντέιτον, που θα σημάνει και το τέλος του Βοσνιακού πολέμου (14/12/95). Για να επαναφέρουν τα σύνορα στην προηγούμενη κατάσταση οι “Σύμμαχοι” μεταξύ των άλλων βομβαρδίζουν μη στρατιωτικούς στόχους και δημιουργούν καινούρια καραβάνια προσφύγων, κλείνουν τα μάτια στις εκδικητικές εκκαθαρίσεις των Κροατομουσουλμάνων, συμβάλλουν στην βίαιη εκκένωση των Σερβικών περιοχών της Κράινα, και χωρίζουν την Βοσνία στα δύο εγκαθιστώντας ειδικό πολιτικοστρατιωτικό καθεστώς στη χώρα. Στο μεταξύ οι Σερβοβόσνιοι αδίκως περιμένουν βοήθεια και ενισχύσεις από το Βελιγράδι, το καθεστώς Μιλόσεβιτς έχει ήδη συνθηκολογήσει και αυτό που τώρα τον ενδιαφέρει είναι το μέτωπο του Κοσόβου.

Που όντως λίγο καιρό μετά θα ανοίξει (1996-1999) με τις γνωστές πλέον συνέπειες: την ολοκληρωτική ήττα του Σερβικού Μεγαλοϊδεατισμού και της ελληνοσερβικής φιλίας, τους Νατοϊκούς βομβαρδισμούς τόσο στη Πρίστινα όσο και στο ίδιο το Βελιγράδι, τη μόνιμη εγκατάσταση Νατοϊκών δυνάμεων στα Βαλκάνια και τον πλήρη έλεγχο τους σε Κόσοβο και Μακεδονία. Οι ίδιες πολιτικές φατρίες (που παραλίγο τότε να μπλέξουν την Ελλάδα στον πόλεμο και που συνεχίζουν να την κυβερνούν έως σήμερα) θα εναρμονιστούν με το καινούριο παραμύθι της βορειοατλαντικής λεηλασίας για την ανοικοδόμηση των Βαλκανίων και θα στρέψουν τον εθνικισμό στην ανάδειξη του ελληνικού κράτους ως ισχυρής βαλκανικής δύναμης/αυτοκρατορίας.

Και όμως κάποια κομμάτια του παζλ αγνοούνται:

Ελάχιστους βαλκάνιους φαίνεται να απασχολούν τα παθήματα των εθνικισμών. Τόσοι νεκροί για το τίποτα, τόσο μίσος για τα πάντα. Μίσος μεταξύ Σέρβων, Κροατών και Μουσουλμάνων, μίσος μεταξύ Ελλήνων, Μακεδόνων και Αλβανών. Ο εθνικισμός γεννά εθνικισμό, κανένας εθνικισμός και κανένας εθνικός στρατός δεν είναι αθώος. Κανένας μπάτσος ή πλανητόμπατσος δεν μπορεί να είναι “ουδέτερος”, καμία δικαιοσύνη “ανεξάρτητη”, καμιά ειρήνη χωρίς ελευθερία δεν μπορεί να διαρκέσει. Στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη -με απίστευτο κόστος σε ανθρώπινες ζωές- αποκαταστάθηκε η τάξη εις βάρος της “διαπολιτισμικότητας”, εγκαθιδρύθηκε η ειρήνη εις βάρος της ελευθερίας. Παντού στον Αίμο οι Βαλκανικοί εθνικισμοί ηττήθηκαν στρατιωτικά όχι όμως και κοινωνικά. Και αυτή είναι μια μάχη που οφείλουν να δώσουν οι ίδιες οι κοινωνίες τόσο ενάντια στις κυρίαρχες πολιτικές όσο και εναντίον των ίδιων των πολιτικών και στρατιωτικών τους αντιπροσώπων.

Παντού στην Γιουγκοσλαβία και απ' όλες τις πλευρές διαπράχτηκαν εγκλήματα πολέμου ακόμα και οι “ειρηνευτικές δυνάμεις” εγκλημάτησαν εναντίον της ανθρωπότητας για να επιβάλλουν την ειρήνη. Όμως όλα από κάπου ξεκινούν και μας αρέσει δεν μας αρέσει κάποιοι έχουν μεγαλύτερη ευθύνη τόσο για την έναρξη των εχθροπραξιών όσο και για τις σφαγές που ακολούθησαν. Και όταν μιλάμε για την Σρεμπρένιτσα οι 8.000 επισήμως νεκροί σφαγιάστηκαν μόνο και μόνο γιατί ήταν Μουσουλμάνοι, και αυτό δεν λέγεται πόλεμος αλλά γενοκτονία. Και σφαγιάστηκαν από Σέρβους και κάποιους Έλληνες εθελοντές συμμάχους τους, που και αυτοί δεν λέγονται στρατιώτες αλλά φασίστες και δολοφόνοι. Και που τότε παρουσιάστηκαν σαν ήρωες από τα ΜΜΕ και σαν τέτοιοι έγιναν δεκτοί από την ελληνική κοινωνία.

“Όσο για την Ελλάδα, δύσκολα θα καταλάβαινε ότι έγινε πόλεμος αν δεν βομβαρδιζόταν η Σερβία το 1999. Οποιαδήποτε ανάλυση για την πνευματική, πολιτική και δημοσιογραφική ελίτ σχετικά με το τι συνέβη στη Γιουγκοσλαβία θα είναι θλιβερή. Γιατί αν ακόμη και σήμερα ο Έλληνας πολίτης του 21ου αιώνα σκέφτεται ότι πρέπει να καταδικάσει το έγκλημα μόνο αν τον βολεύουν ο θύτης και το θύμα, τότε αυτό προκαλεί θλίψη.” Και σίγουρα τέτοιες μεροληπτικές αντιλήψεις όχι μόνο δεν βοηθούν στην κατανόηση και στο ξεπέρασμα των εθνικισμών αλλά επωάζουν και τις εθνικές εκκαθαρίσεις του μέλλοντος. Ο Άγιος Παντελεήμονας πχ δεν είναι και πολύ μακριά...

Χρήσιμη βιβλιογραφία και εναλλακτικές πηγές αυτενέργειας:

1. Βοσνία Ερζεγοβίνη: η μάχη της πολυεθνικής κοινωνίας, Συλλογή κειμένων του αντιπολεμικού κινήματος, Συλλογικό, Βιβλιοπέλαγος 1996.

2. Σρεμπρένιτσα: το μεγαλύτερο έγκλημα του “πολιτισμένου κόσμου” στην Ευρώπη μετά τον β' παγκόσμιο πόλεμο, Συλλογικό, carthago/αντισχολείο, 1999

3. Λεωνίδα Χατζηπροδρομίδη "Γιουγκοσλαβία: η έκρηξη του εθνικισμού" (Αθήνα 1991) και "Η δολοφονία της Γιουγκοσλαβίας (εκδ. Παρασκήνιο).

4. Γιώργου Μητραλιά "Γιουγκοσλαβία, Έγκλημα και τιμωρία. Το χρονικό μιας καταστροφής" (Αθήνα 1994, εκδ.Ιαμός).

5. Αργύρης Ντινόπουλος “Zar je ovo Sarajevo?”(εκδ. Κορυφή, 1993)

6. Νεμπόισα Ποπόφ "Ο σέρβικος λαϊκισμός" (Αθήνα 1994, εκδ. Παρασκήνιο).

Έξτρα σημειώσεις και επεκτάσεις:

1. Για ένα “εγκυκλοπαιδικό” πολιτικό και στρατιωτικό ημερολόγιο, εδώ.
2. Έργα και ημέρες του Κάρατζιτς και του Δικαστηρίου της Χάγης: (1), (2), (3)
3. Για τους έλληνες εθελοντές και τις σφαγές στη Σρεμπρένιτσα: (1), (2), (3), (4), (5)
4. Περισσότερα για την ελληνική ιδεοληψία και εξωτερική πολιτική: (1), (2), (3)
5. Σύγχρονες ποδοσφαιρικές μπίζνες υπό τη σκιά του πολέμου: κλικ!
.

“Srebrenica (Never Again)” #1: το τραγούδι

2010-11-20T14:04:00.008+02:00

Όλα από κάπου ξεκινάνε, αλλά τι σημασία έχει η αρχή όταν αυτά καταλήγουν σε γενοκτονία και ομαδικούς τάφους; Την θυμάμαι καλά την εποχή, πως να ξεχάσω τον πόλεμο στην Ευρώπη του 20ου αιώνα και τις ελληνικές πολεμικές προετοιμασίες; Παρόλα αυτά υπάρχουν πράγματα που δεν θα 'θελα να θυμάμαι, γεγονότα που 15 χρόνια μετά εξακολουθούν να πονάνε έναν αντιμιλιταριστή κοσμοπολίτη. Και 'μεις εδώ τον πόλεμο γλυτώσαμε ωστόσο όχι μόνο δεν μάθαμε από τα λάθη μας αλλά ακόμα θεωρούμε σωστά τα ελληνοσερβικά μας πάθη και τους βορειοηπειρωτικούς και μακεδονίτικους τσαμπουκάδες μας. Τι ειρωνεία, αλλά αυτά είναι τα γονίδια της φυλής: η λαμογιά και η αρπαχτή, αυτό είναι και το κάρμα ενός έθνους. Κάπως έτσι πιστέψαμε σαν έθνος τότε ότι θα πάρουμε πίσω αλύτρωτες πατρίδες, έτσι πιστεύαμε μέχρι πρότινος ότι κοροϊδεύουμε τους Ευρωπαίους και τους τρώμε κονδύλια, και να η κατάντια της ισχυρής ευρωπαϊκής δύναμης των Βαλκανίων! Γλύτωσε τις σφαγές στο έδαφός της αλλά όχι και τον (οικονομικό) πόλεμο, γλυτώσαμε το ΝΑΤΟ αλλά όχι και το ΔΝΤ, να χαίρεσαι την Ελλάδα σου λοιπόν και πάλι καλά να λες.

Αλλά βρες και κάτι να πεις στα παιδιά των Βόσνιων μουσουλμάνων που μεγάλωσαν στην υγρασία του αίματος και τη σκιά των ομαδικών τάφων. Αν έχεις μεγαλώσει έτσι πως να μην βαφτίσεις το συγκρότημα σου “γενοκτονία”; Κάθε τραγούδι έχει την δική του ιστορία, αλλά αν ένα τραγούδι όπως το “Srebrenica (Never Again)”, έστω και ως αφορμή, σου προκαλεί τόσες σκέψεις και επιπλέον δεν σε αφήνει να ξεχάσεις, τότε μάλλον αξίζει τον κόπο. Και το τραγούδι και η ιστορία.

Ξεκινώ με το τραγούδι [περισσότερα mp3 εδώ, -right click → “save link as” ] και ξεκλέβω χρόνο για να γράψω την ιστορία... Στο μεταξύ αξίζει τον κόπο και ένα -καθεστωτικό μεν αλλά και άκρως κατατοπιστικό δε- ντοκυμαντέρ για την σφαγή της Σρεμπρένιτσα:

Όπως αξίζει τον κόπο ένα κλικ για μια σύντομη εξιστόρηση και μια υπενθύμιση για την πολεμοχαρή ελληνοσερβική συμμαχία εκείνης της εποχής:

«Νοιώθαμε ικανοποίηση όταν σκοτώναμε μουσουλμάνους. Υπήρχαν στιγμές που το γιορτάζαμε για να απομακρύνουμε την ένταση της μάχης». Έλληνας εθελοντής στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ (13-11-2004)

συνεχίζεται...
.

[ κουλτουράκια ]

2010-11-17T18:12:00.004+02:00

είχα την έμπνευση και την εκτύπωσα,

είχες την έμπνευση και τη μελοποίησες,

είχε την έμπνευση και την ηχογράφησε

έχουμε την έμπνευση και τη μοιραζόμαστε

και η ανταλλαγή κουλτούρας συνεχίζεται: Fanzinit(ικ)a Τραγούδι(α)

Εκλογές στον Πλανήτη των Πιθήκων:

2010-11-04T19:04:00.002+02:00

[ κλικ ] ...για ν' ακούς την κυριακή!
.

Ο Κόμης Μodem Cristo

2010-11-02T12:21:00.006+02:00

ρομαντικός δανδής και ψηφιακός κοσμοπολίτης,

γιος Μασσαλού ασυρματιστή του ναυτικού και Άπω-Ανατολίτισσας αοιδού της ροκ, αδελφοποιητός του Ντ' Αρντανιάν και μακρινός κληρονόμος της Αναμονής και της Ελπίδας, περνάει τον λέφτερο καιρό του γράφοντας και ταξιδεύοντας. Με αστρικές ταχύτητες σαλπάρει στους ουρανούς της φαντασίας και τις θάλασσες του κυβερνοχώρου καταγγέλοντας τον νεκροαστισμό, κουρσεύοντας τα κοπυράιτ της νεο-μπουρζουαζίας, προετοιμάζοντας την εκδίκηση του...

Ενίοτε μπλογκάρει και μπλογκάρεται αλλά πάντοτε φροντίζει να μοιράζεται τους χάρτες και τα λάφυρα του, είναι άλλωστε και αυτό μέρος του σχεδίου: στα μπαρ του θεάματος η εκδίκηση είναι ένα λινκέρ που πίνεται κρύο..!

Ο Κόμης Μodem Cristo

προτείνει το

Πειρατικό Μενού Ημέρας:

Fly Shit:
χαρντ κορ/πανκ κοκτέιλ από την Χώρα των Βάσκων

Hitler died from Τzatziki:
χαρντ κορ/κραστ ελληνογερμανικό σκορδόψωμο

Sympathy For Chaos:
χαοτικό χαρντ ροκ, μεταλλικό κρασί ποικιλίας Πόρτο

Εγκώμιο της εκλεπτυσμένης τεμπελιάς:
μενού κρεατικών της παρέας, από το βιβλίο του σεφ Βάνεγκεμ

Αστερίξ στα Κρητικά:
ποικιλία γλυκών κόμιξ -επιδόρπιο
.

[ Μανώλης Αναγνωστάκης ]

2010-11-01T14:21:00.003+02:00

Σ' όλη μας τη ζωή βουλιάξαμε πολλά καράβια μέσα μας,
ίσως για να μη ναυαγήσουμε μια ώρα αρχύτερα εμείς οι ίδιοι

Όλοι αυτοί οι πολεοδόμοι, φιλόσοφοι, οικονομολόγοι, καθηγητές κτλ. που γράφουν, συζητούν, αγορεύουν σε συνέδρια και σε σεμινάρια για τη βαρβαρότητα των πόλεων, τη μαζοποίηση, την αλλοτρίωση, το αδιέξοδο του σύγχρονου τεχνολογικού πολιτισμού, από προοδευτική πάντα σκοπιά, αριστερή και συνήθως άκρως ριζοσπαστική -πόσο βολεμένοι οι ίδιοι σε θέσεις με γερούς μισθούς και επιμίσθια, με παροχές και ταξίδια, πόσο δεμένοι οι ίδιοι με το σύστημα που καταριούνται και, υποτίθεται, αγωνίζονται για την ανατροπή του, πόσο βέβαιοι τελικά πως τίποτα ευτυχώς δεν κινδυνεύει ν' αλλάξει, τουλάχιστο στο αμέσως προσεχές μέλλον.

"Με προκαλούν", είπες.

   Μέσα στο γραφείο του ο Ποιητής, μιλά αργά στον ευγενικό επισκέπτη του για την αποστολή της ποίησης στον καιρό μας, για την αδιαφορία των νέων προς τη γλώσσα, για την πολυπλοκότητα των πνευματικών προβλημάτων στην αντιφατική εποχή μας.
   Να φανταστείς ένα άλλο δωμάτιο με τέσσερις καθόλου ευγενικούς επισκέπτες, να μαστιγώνουν τον Ποιητή, να τον ξεγυμνώνουν, να του σβήνουν αναμμένα τσιγάρα στα χέρια, να του ρίχνουν κουβάδες νερό να συνέλθει για να ξαναρχίσουν.
   Μέσα σε ποιό δωμάτιο βρίσκεται ο Ποιητής ο αληθινός;
   Τι θα σκεφτόταν άραγε τότε για την αποστολή της ποίησης, για τη γλώσσα, για την πολυπλοκότητα των προβλημάτων της εποχής;
   Κάτω από ποιό φορτίο λύγισαν οι δικοί σου ώμοι και κάτω από ποιό οι δικοί μου;
   Ποιά ζυγαριά θα μας μετρήσει;

Οι τίτλοι στα "Περιεχόμενα" άμα τους διάβαζες στη σειρά, φτιάχναν ένα καινούριο ποιήμα, χωρίς λόγια περιττά, χωρίς φιλολογία, χωρίς φτιασίδια.

Μανώλης Αναγνωστάκης:
ΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ '68-'69

Όλα τα κομμάτια που περιλαμβάνονται σ' αυτό το βιβλίο γράφτηκαν τους τελευταίους μήνες του 1968 και τους πρώτους του 1969. Σε πολύ περιορισμένο αριθμό δακτυλογραφημένων αντιγράφων κυκλοφόρησαν τον ίδιο χρόνο (1969) και διαβάστηκαν από φίλους.

Έκτοτε γράφτηκαν πολλά ποιήματα...

[κ' εδά κάποια απ' αυτά]
.

υποβράζον υποσουρεαλιστικό αναισθητικό

2010-10-23T13:11:00.000+03:00

.
Τρία έτη εφαπτόμενα μεταξύ θλίψης και μανίας
και άλλα τόσα επί τέσσερα μπουσουλώντας
κρυφά σε σπασμένα κρύσταλλα και χάπια
πίσω απ' τη βιτρίνα του Εγώ ταμπέλα φαρμακείου
το φορτίο δείχτηκε βαρύ άνισα μοιρασμένο
έγειρε η πλάστιγγα -το μυαλό κράσαρε- κλάταρε το σώμα
μόνο ο πιο εύθραυστος απ' όλους κράτησε
ο Έρωτας κόντρα σ' όλες τις προβλέψεις αλλά
της σάρκας η φθορά ατομική σε δημόσιο Χάνι
δε θ' αργήσει ο καιρός όπου το ΙΚΑ θα χορηγεί
μοναχά κλωστή και σακοράφα
με την αδράνεια θα παράγουμε πενικιλίνη
και γι' αντισηπτικό θα 'χουμε το σάλιο
ο ένας θα ράβει τις πληγές του άλλου νου
κι ο άλλος νους θα τις ξηλώνει σαν τα σκυλιά
όταν φοβισμένα γλύφουν τις πληγές τους

ανυπόμονη και σουρεαλιστική αυτή η πρωτοχρονιά μου
κι οι Τάρανδοι γίνονται τραυματιοφορείς
οι Μάγοι υπνωτιστές ή αναισθησιολόγοι
και ο Βασίλειος ο Μέγας χειρουργός
μεσ' την παρέλαση βιάζεται τις εκλογές για να προλάβει
και κάνει δώρο μέσα στον τερματοφύλακα τα δίχτυα
σαν φυλακτό κι αυτός καθώς το ελεύθερο σουτάρει
το μόνο που φοβάται είναι που οι αντίπαλοι
ψάχνουν τα 'σώτερά του κατά τ' αλλά παιχνιδάκι
που πάντα όμως ήθελες να δεις το λειτουργικό του
μα τώρα είσαι εσύ το πλέυ-μομπίλ
και ο μηχανισμός τα σωθικά σου
και δεν μπορείς να δεις ούτε καν που κρύβονται
στον άνθρωπο τα μυστικά του κι ούτε που θα θυμάσαι
εκείνο το προγραμματισμένο ραντεβού με το υποσυνείδητο
μεθαύριο στα χειρουργεία
.